De Broek van Nostradamus

Hans Teeuwen zong 23 jaar geleden al over de strakke groene broek van Nostradamus (die hem overigens goed stond). Michel de Nostredame, de Franse apotheker geboren in 1503 die eeuwige bekendheid verwierf met De Profetieën (Les Prophéties). Hierin deed hij allerlei (vage) voorspellingen voor vele eeuwen na zijn dood en waarover nog veel discussie bestaat of ze echt uitgekomen zijn of niet. Dat is het lot wat veel voorspellers treft, want wat ze roepen vaak dingen die mensen niet snappen of willen weten. Op dit moment is de wereld vol ongeloof over wat ons in de slipstream van COVID-1984 allemaal overkomt – 2020 is met recht een annus horribilis. En toch konden we weten dat dit zou gebeuren en de manier waarop. In het eerdere vijfluik van Endgame valt te lezen dat de NWO al decennialang – zo niet langer – al bezig is om de wereld in haar greep te krijgen. Een alomvattend plan dat bestaat uit veel verschillende plannen en projecten die allemaal toewerken naar dat ene doel: totale controle over de wereld en onderwerping van de mensheid in de Novus Ordo Seclorum. Pas in retrospectief krijgen de profeten gelijk, nadat ze eerder voor gek werden verklaard.

SFTID: Lockstep – The Manual

Eerder verwees ik al naar de publicaties waarin zwart op wit te lezen valt op welke manieren de NWO de wereld en maatschappij wil omvormen naar dit nieuwe wereldbeeld. Documenten die al tientallen jaren oud zijn en voor iedereen in te zien. Documenten, die als je ze nu leest, opeens vreselijk bewaarheid lijken. Waarom er dan niet eerder zwaar aan de klok gehangen werd hierover hoeft ook niemand te verbazen, aangezien de media dit soort grote onderwerpen doorgaans onberoerd laat. En ik vrees uiteindelijk de meeste mensen ook… Je zult zelf op zoek moeten gaan naar boeken of dieper moet graven op het internet. In het licht van de huidige chaos is onderstaand interview uit 2014 met onderzoeksjournalist Harry Vox wel interessant. Op zijn eigen energieke wijze vertelt hij aan de hand van het document Scenarios for the Future of Technology and International Development (SFTID) van de Rockefeller Foundation welke ellende eraan zit te komen voor de wereld. De Rockefeller Foundation heeft hiermee aan de hand van vier scenario’s verschillende uitkomsten voorspeld voor “uitdagingen en kansen” die de mensheid staan te wachten met technologie als centraal thema. Met name in het hoofdstuk Lockstep (p. 18) wordt een scenario geschetst waar autoritair leiderschap en overheidscontrole centraal staan wat uiteindelijk leidt tot beperkte innovatie en groeiende weerstand vanuit de burgers. In dit scenario staat een wereldwijde (griep)pandemie centraal waarbij het doortastende en autoritaire optreden van de Chinese overheid geprezen wordt als de manier om de pandemie te stoppen… I kid you not.

Zonder strakke groene broek maar als een ware Nostradamus beschrijft Harry Vox in 2014 de situatie waar we anno 2020 ons tot de nek aan toe bevinden. Echter, zijn kennis kwam uit een document dat vier jaar daarvoor al geschreven was door de Rockefeller Foundation.

Al zoekende kwam ik er achter dat ikzelf ruim voor deze tijd – zelfs voor het beruchte Rockefeller Foundation document – ook al Nostradamus’ groene broek had aangetrokken. In 2009 schreef ik op Zapruder Inc. een artikel over de NWO en het “National Security Study Memorandum (NSSM) 200: Implications of Worldwide Population Growth for U.S. Security and Overseas Interests” (klik hier voor het originele document). Dit document is inmiddels al meer dan 46 jaar oud en werd in 1989 vrijgegeven. Onder leiding van Henry Kissinger werd al een agenda beschreven waar de groei van de wereldbevolking gecontroleerd moest worden, met name in de ontwikkelingslanden. Mind you, de wereldbevolking bedroeg destijds met vier miljard iets meer dan de helft van nu… Dit document is het zoveelste bewijs dat de NWO agenda die we zich nu zien voltrekken al vele jaren in de maak is.

Kortom, iedereen die wat verder kijkt dan zijn neus lang is kan ook voorspellende gaven krijgen. De vraag alleen is of het voorspellingen zijn waar je blij van wordt. Ik ga ondertussen mijn groene strakke broek aantrekken en nog maar een keer luisteren naar het liedje van Hans Teeuwen. Nostradááááámus♪♫

Endgame: Epiloog

God foot (Pixabay)

Hoewel we oneindig veel kunnen schrijven over de doemagenda van de NWO, is het belangrijk om niet alleen naar de uitrol hiervan te kijken, maar ook naar hoe verwrongen dit wereldbeeld uiteindelijk is. Hoewel er op voorhand iets te zeggen valt over het willen aanpakken van problemen als vervuiling van de natuur, sociale en economische ongelijkheid, het uitputten van bepaalde grondstoffen en het steeds minder in harmonie leven met de natuur, kan de tegenstrijdigheid van de oplossingen die men aandraagt om deze problemen op te lossen niet groter zijn. Het uitgangspunt dat er een grote globale ramp nodig is om tot een reset te komen, lijkt op pragmatisch opportunisme (“we maken maar het beste van een slechte situatie”) wanneer die ramp zich ook daadwerkelijk voordoet. Maar het wordt een stuk angstwekkender wanneer we zien dat de ‘rampen’ kunstmatig worden veroorzaakt om dit doel te behalen. Dat geeft al de nietsontziendheid aan op welke manier men de ‘noodzakelijke’ veranderingen wil doorvoeren; kosten en slachtoffers niet gespaard. Hier spreekt men uit totaal geen vertrouwen te hebben in het zelfhelende en lerende vermogen van de mensheid. Wie niet horen wil, moet maar voelen.

Veel mensen hebben moeite met het idee van een verborgen agenda die zich onttrekt aan het democratisch proces en door een kleine elite wordt uitgedacht en uitgerold. En toch is dit bittere ernst. En nu zien we die agenda voor onze ogen uitgerold worden. Criticasters zeggen dat onze overheden te dom zijn om dit te bedenken en dat klopt voor een deel ook. Veel van deze onzalige ideeën worden uitgedacht door ngo’s en met name de verschillende denktanks die zich constant hiermee bezig houden. Hele boekwerken, handvesten, papers en conferenties zijn hierover voorhanden, maar weinig mensen die er aandacht aan schenken. En de media al helemaal niet. Wie er wel aandacht aan schenken zijn onze leiders en beleidsmakers. Nadat de theorie is uitgewerkt wordt het aan de man gebracht door miljardairs als Gates en Soros of ‘thought leaders’ als Klaus Schwab. Organisaties als het WEF, CFR, ISD, IMF, de VN en nog een hele trits aan allerlei afkortingen maken er samen met een aantal universiteiten hapklare brokken van. Vervolgens gaan de (supra)nationale overheden ermee aan de haal en vertalen dit weer naar nationaal en lokaal beleid. Steeds vaker gebeurt dat op lokaal niveau door aansluiting te zoeken met steden die een belangrijke positie in een land of regio vertolken. Op die manier gaat het van lokaal naar regionaal, naar (inter)nationaal. Politici worden vooraf gegroomd, gekocht of omgeturnd en anders opzij geschoven als ze de agenda niet willen dienen. Grenzen of gezindten kent het niet. Deze machine dendert onverminderd voort maar is voor de oplettende burger goed te zien.

De Australische evenknie van Hugo de Jonge – minister van volksgezondheid Brad Hazzard – legt in niet mis te verstane woorden uit dat we naar een New World Order gaan.

Meet Dr. Evil: Klaus Schwab

Eerder kwam de oprichter en huidige leider van het World Economic Forum al langs. Vanaf de jaren ‘70 bouwde hij aan zijn ngo die zou uitgroeien tot het WEF, waarna er nog een aantal andere ngo’s zouden volgen. Zijn gedachtegoed wat nu gecentraliseerd is rond The Great Reset, staat aan de basis van de NWO agenda. De doelen die hij omschrijft passen naadloos in Agenda 21 / 2030. In zijn recente boek The Great Reset windt de voorzitter er geen doekjes omheen dat de coronacrisis precies op het juiste moment komt om vanaf nu het roer drastisch om te gooien. Lezend door zijn boek en kijkend naar de filmpjes van het WEF valt een terugkerend patroon op: de problematiek die beschreven wordt lijkt reëel en terecht aangestipt, alleen geven de aangedragen oplossingen steevast een dystopisch en onmenselijk gevoel. Tegenstrijdig ook. Los van de synthese die Schwab voorstelt, spreekt er ook een grote mate van megalomanie uit en een toenemende ontkoppeling van de realiteit: als je vanuit een bepaald gedachtegoed blijft doorredeneren met mensen die er hetzelfde in staan, ontstaan er meestal de meest verschrikkelijke ideologieën. Hoewel zijn ideologie over de mensheid gaat, lijkt alle menselijkheid eruit gesloopt. Maar duidelijk is dat Schwab wereldwijd een drijvende kracht is achter de uitrol van de NWO agenda.

In zijn boek beschrijft Schwab dat de COVID-1984 crisis voor een economische reset zal zorgen die zijn weerga niet kent. Uit niets in zijn schrijven blijkt compassie voor de vreselijke gevolgen hiervan. Nee, het is slechts een noodzakelijke hobbel naar het heilige doel. Collateral damage. Hij onderkent dat het midden- en kleinbedrijf de motor voor economie is en verantwoordelijk voor meer dan de helft van de banen. Hij geeft echter ook aan dat de crisis deze sector onevenredig hard zal treffen en mogelijk nooit meer de oude wordt. En dit past in zijn visie. De bedrijven die het best gesteld zijn om deze crisis te overleven, zijn de grote ketens en de multinationals. Fysieke winkels zullen het in toenemende mate afleggen tegen de internationale online reuzen. Hierbij vraagt hij zich niet af in hoeverre dit wenselijk is en of dit in het voordeel is van de mensheid. We weten allemaal hoe deze bedrijven hun business runnen: productieprocessen worden tot het uiterste uitgeknepen en geoptimaliseerd. De klant staat niet centraal, maar de eigen machtspositie en de aandeelhouderswaarde. De footprint van deze bedrijven is meestal schadelijker dan de meeste kleinere, lokale producenten. De verhalen van voedselgiganten als Coca Cola, Nestle en Heinz over hoe zij omgaan met hulpbronnen – ten koste van lokale producten en burgers – en de toevoegingen en technologieën die zij in hun producten stoppen, hebben niks meer met natuurlijke productie te maken. Weinig respect voor mens en natuur, hoezeer ze dit ook beweren wel te hebben via hun gelikte propaganda. Ook komen hun producten de gezondheid van de mensen vaak niet ten goede.

Instrumenten van onderwerping

Hetzelfde geldt voor de sterke vaccinatie en immunisatie agenda die vanuit het WEF en agenda 2030 wordt gepusht, met Bill Gates als de zelfbenoemde vaccin messias. In plaats van uit te gaan van de natuurlijke balans en de kracht van een gezond immuunsysteem, gaat men uit van een imperfect natuurlijk systeem dat geholpen moet worden met allerlei vaccins en palliatieve medicatie. Hierbij kijkt men niet naar hoe al deze stoffen samenwerken en wat ze uiteindelijk doen in het lichaam van mensen. Totaal geen holistische benadering van gezondheid. Risico’s voor de mens worden tot koude, klinische rekensommen gereduceerd. Men zou de nadruk moeten leggen op gezonde, natuurlijke voeding, voldoende beweging en het reduceren van stress en een terughoudende gezondheidszorg die gericht is op preventie zonder onnodige vaccins en een curatieve insteek wanneer dit nodig is. Ook hier zijn de grote farmabedrijven de winnaar in het verhaal, waarvan we eerder aantoonden dat zij nu niet het beste voor hebben met de gezondheid van de mensheid maar wel alles met aandeelhouderswaarde; hun businessmodellen draaien op de perverse prikkel van mensen die ziek blijven, niet op mensen die (direct) genezen. Hetzelfde geldt in meerdere mate voor de tech-bedrijven: hun technologie zal niet gebruikt worden om mensen echt onderling te verbinden en de mensheid te verheffen, maar eerder om ze te verbinden aan Het Grote Systeem zodat ze op ieder moment gecheckt en gecontroleerd kunnen worden. Het afschaffen van cash en de bewegingsvrijheid doordat alles gemonitord wordt moet zorgen voor totale controle zodat er niets mis kan gaan.

Een andere belangrijke ‘wetenschap’ die centraal staat in de uitrol van de NWO agenda is het beïnvloeden van gedrag van de de massa en het individu; een typisch technocratisch stokpaardje wat weer naadloos past in het nieuwe sociale contract dan men door de strotten van de mensen wil rammen. Misschien wel het meest kwaadaardige en subversieve instrument dat men toepast, omdat het ingericht is op het verstoren, verdraaien en manipuleren van de perceptie en waarden van mensen. De denktank Institute for Strategic Dialogue (ISD) zit hier vol in: hun website biedt een schat aan handreikingen en analyses over hoe de publieke perceptie beïnvloed kan worden. Interessant is ook te zien wie in de besturen van deze club zitten: een elite die ver af staat van het normale volk. Hun insteek is om te infiltreren binnen het weefsel van gemeenschappen door het gebruik van influencers, belangengroepen, bewegingen en opiniemakers. Tevens staan ze de manipulatie van (social) media voor en infiltratie van scholen en gemeenschappen om meningen de juiste kant op te sturen; meestal onder het excuus van het bestrijden van extremisme. Want alles wat niet in de narratief past of kritisch is wordt als extremistisch gelabeld. Ook het Mindspace rapport dat door Imperial College (die van lachwekkend inaccurate datamodellen voor de COVID-1984 pandemie) en de RAND Corporation (denktank voor het Pentagon) is gemaakt, legt in detail uit hoe beleidsmakers gedragsbeïnvloeding het best toe kunnen passen. Zo maakt men van een autonoom individu die zelf rationele beslissingen neemt, een volgzame burger wiens gedrag automatisch is en wordt beïnvloed door de keuzes die zijn omgeving hem voorschotelt.

Spiro Kouras met een wrap-up van de NWO agenda, die met COVID-1984 de globale crisis kreeg waar het al die tijd op wachtte.

Trans-humanistische agenda van het WEF

In Schwab’s dystopia gaat het nog een stap verder met het elimineren van de menselijkheid: mensen zouden beter functioneren wanneer ze meer versmelten met de eerder aangehaalde technologie. In eerste instantie wordt die versmelting verkocht door de lammen te laten lopen en de blinden weer te laten zien, maar de volgende stap is om iedereen letterlijk aan de matrix te hangen. Niet alleen kan men mensen beter monitoren door ze aan Het Systeem te hangen – Elon Musk’s project NeuraLink is hier een mooi voorbeeld van – maar de volgende stap is om ook hun gedachten te registreren en hun realiteit met virtual of augmented reality te beïnvloeden. En dan op zo’n wijze dat men het verschil tussen realiteit en virtueel niet meer kan maken. De Minority Report thought crime is dan niet ver meer (er zijn nu al slimme camerasystemen die aan de hand van lichaamstaal agressie van mensen kunnen voorspellen). De trans-humane agenda is eigenlijk eugenetica 3.0 en verraadt de intenties van Schwab compleet, mocht zijn enge accent dat nog niet weggegeven hebben. Laten we niet vergeten dat eugenetica en de sterilisatieklinieken die in de jaren ’30 in de VS werden opgericht pas in de jaren ’60 van de vorige eeuw werden opgeheven; niet alleen de nazi’s waren hiermee bezig. Dit gedachtegoed is ondergronds gewoon doorgegaan.

Nergens vragen mensen als Schwab zich af of de offers hiervan opwegen tegen het gebrek aan vrijheid en persoonlijke expressie. Nergens geeft hij aan dat hij dit getoetst heeft aan de belevingswereld van normale mensen en hoe zij een betere wereld zien. Nergens vraagt hij zich af of deze middelen en de manipulatie van mens en natuur nu echt de volgende stap zijn in onze gezamenlijke evolutie. En nergens een afweging of de hem zo geliefde Vierde Industriële Revolutie bedoeld is om de mens tot ultieme slaaf te maken van Het Systeem. Het geeft aanleiding tot de zoveelste Bijbelse vergelijking waarin Adam en Eva in perfecte harmonie leven in het paradijs Eden. Een schijnbaar perfecte wereld met dien verstande dat ze zonder het te weten onder de heerschappij van een almachtige god leven, onder zijn voorwaarden en zonder eigen vrije wil. Pas als hun vrije wil en zelfbeschikking wordt gegeven (kennis!) door de slang, worden ze uit het paradijs verstoten door een boze god. Maar ze hebben wel de vrijheid om hun eigen toekomst en wereld in te richten en te leren van de consequenties van hun eigen handelen. Het eeuwige dilemma tussen een schijnbaar perfecte leefwereld zonder vrije keuze of een imperfecte waarbij je zelf over je lot kan beschikken. Mensen als Schwab lijken zichzelf een godcomplex te hebben aangemeten waarin zij voor de mensen een Nieuw Eden willen scheppen en daarom de vrije keuze van de mens af moeten nemen. Net als God de Zondvloed gebruikte om de boel te resetten, gebruikt de NWO kunstmatige rampen om met een ‘schone lei’ te beginnen. Herhaalt de geschiedenis zichzelf..?

Ondertussen, in Nederland…

Ook in Nederland is de agenda van de NWO geland. Misschien nog niet in de heftige mate zoals in China en Australië, maar ook hier spreken de leiders zich uit over hun behoefte aan een nieuwe wereldorde. Hugo de Jonge is samen met o.a. Rutte een typische exponent van de totale dienaar aan de NWO-agenda. Niet alleen door zijn volkomen doorgeslagen coronabeleid dat iedere dag door steeds meer feiten compleet failliet is verklaard, maar ook door zijn monomane en soms psychopathische gedram over vaccinatie en het feit dat we offers moeten brengen en dat tegenspraak en verzet tegen zijn beleid eigenlijk antisociaal is. In zijn recente speech voor de Abel Herzberglezing laat de minister doorschemeren wat zijn echte intenties zijn en welke agenda hij daadwerkelijk dient. Ook hierin weer de verwijzingen naar het “inleveren van persoonlijke vrijheid voor het algehele goed en onderlinge solidariteit” en de noodzaak voor een nieuwe samenlevingsagenda. Een mooi staaltje newspeak voor wat Schwab een “new social contract” noemt: het opgeven van de persoonlijke soevereiniteit voor meer solidariteit en het grotere ‘maatschappelijke doel’. Een holle frase die sterk doet denken aan het neo-communistische gedachtegoed dat we ook in China zien. Dat Hugo hierin de mensen niet vraagt wat zij vinden van zijn nieuwe samenlevingsagenda tekent maar weer de monomane benadering van de man en deze regering. Tegelijk probeert hij de toenemende kritiek op zijn beleid te vertalen naar een bevestiging van zijn gelijk: “zijn al die grote harde woorden niet inderdaad een schreeuw om meer gemeenschapszin …? Is het niet een schreeuw om meer samen en minder alleen?” Hugo vertaalt weerstand op zijn beleid als een roep om meer van hetzelfde en een aanmoediging dat hij nog meer zijn best moet doen om door te drammen. Een briljant staaltje omdraaikunde, zelfhypnose en demagogie. Mao zou trots op hem zijn.

Mark R. die zijn marsorders krijgt van de zoon van Soros…?

En voor de mensen die hoopten dat koning Willem-Alexander de bevolking nog zou redden van de spoedwet en de doorgeslagen politici: think again. De koning zit tot aan de schouders in de NWO, net zoals zijn opa en moeder dat waren. In zijn troonrede van dit jaar sprak hij ook al over multilaterale wereldorde, wat dus niets meer is dan een nieuwe wereldorde. Je moet wat getraind raken in het herkennen van deze newspeak, maar daarna zie je het overal terugkomen. Blijkbaar was het voor de koning niet voldoende dat zijn overgrootmoeder en zijn opa ons land al tijdens de Tweede Wereldoorlog verraden hadden en dus doet hij het nog dunnetjes over. We zijn dus op elkaar aangewezen als het gaat om deze elite en hun zieke agenda het hoofd te bieden.

Geconfronteerd met al deze feiten zien veel mensen hier nog steeds geen kwaad in. Ze denken dat het met de coronacrisis en dit soort rare uitspraken wel allemaal zal loslopen. Ze zitten fout. Het plan van de NWO zit daarvoor veel te goed in elkaar en ze zijn geduldig in hun uitrol ervan. En mensen vergeten snel. Voor alle aspecten van onze samenleving is er een plan gemaakt en onze ‘domme’ politici hoeven deze alleen maar uit te voeren. Volgens sommigen was het echte startsein van de agenda gegeven met de aanslagen op de Twin Towers en het Pentagon, nu 19 jaar geleden. Maar eigenlijk is dit soort controle van alle tijden, alleen zag het er zelden zo onheilspellend uit.

Endgame: Deel III – Agenda 21 / 2030

Wat is nu die volgende stap, die totalitaire agenda waar we nu een aanloop naar zien? Wat wil de NWO nu echt met de wereld? Volgens veel mensen ligt het antwoord besloten in Agenda 21 en Agenda 2030. Agenda 21 is een actieplan voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties dat in 1992 door 178 regeringen is getekend (inclusief het Vaticaan). Het plan richt zich op de gehele 21ste eeuw (vandaar 21) waarbij hun uitvoering gefixeerd is op 2030, nadat men eerder concludeerde dat het jaar 2000 niet haalbaar was. Vandaar dat deze begrippen door elkaar gebruikt worden. Specifiek zijn er in 2015 voor het jaar 2030 17 globale doelen gesteld die dan uitgevoerd moeten worden; 2030 is een sub-agenda van Agenda 21, feitelijk.

Van lokaal naar supranationaal

Bestuurlijk gezien verlegt de agenda de daadwerkelijke macht van alle belangrijke besluiten naar een wereldregering, waarbij de lokale (nationale) overheden worden gereduceerd tot uitvoerende instanties. Eigenlijk wat we al in het klein in toenemende mate zien gebeuren in Europa. De invloed van burger op deze besluiten en de macht die deze besluiten neemt, is nagenoeg nihil. Zo wordt het democratische proces compleet omzeild. Wat meteen duidelijk wordt van de agenda is dat ze – weer volgens Hegel – is opgehangen aan enorme problemen en rampen-in-wording die de wereldbevolking bedreigen als er niet wordt ingegrepen. Het basisgegeven is dus weer angst. Naast pandemieën zijn dat natuurlijk ook de dreigende klimaatverandering die zogenaamd door menselijk handelen wordt veroorzaakt. Klimaatverandering die ons niet alleen natte voeten gaat bezorgen, maar ook onze voedselproductie onder druk zet. Het toverwoord om dit op te lossen is steevast duurzaamheid (sustainability). Uiteraard wordt alles verpakt als mooie, inclusieve ‘groene’ lokale initiatieven. Think global, act local. Deze initiatieven gaan niet alleen de wereld redden en alles biologisch en duurzaam maken, maar ook de arme aardappelboer in de Sahel in staat stellen om zijn boterham te verdienen. De marketing is gelikt en erop gericht dat mensen zich er goed bij voelen en bij aan willen sluiten. Unicorns and rainbows for all.

Controle over de voedselvoorziening is een essentieel onderdeel in de uitvoering van de agenda en dat begint bij het begin: de zaden en het verbouwen van gewassen. Dat dit alles gebeurt met verlammende patenten en GMO-gewassen van de grote corporaties is iets wat zorgvuldig uit de propaganda gehouden wordt. Het controleren van het voedsel wordt gedaan door een combinatie van genetische manipulatie (terminator seeds) en patentering van zoveel mogelijk gewassen. Door het patenteren van leven, feitelijk de natuur, haalt men het zelfbeschikkingsrecht van boeren weg. Boeren die normaliter vrij zelfvoorzienend hun vak konden uitoefenen zijn weer lijfeigenen van leenheren als Monsanto en Bayer. Kijken we dichter bij huis, dan zien we ook dat deze sector langzaam maar zeker de nek wordt omgedraaid door de regering en Europa.

De briljante Spiro Skouras en Rosa Koire over Agenda 21 en Agenda 2030. Met dank aan Café Weltschmerz voor de Nederlandse vertaling. Een must-see.

Het probleem is alleen dat hiervoor veel bestaande nationale wetgeving en zelfs grondwetten gesloopt moeten worden om al deze macht aan één supranationale wereldregering over te leveren. Met dat in gedachte zien de stuurloze maar destructieve protesten van Antifa en BLM in de VS er opeens heel anders uit; deze ‘problemen’ gaan straks heel vergaande oplossingen krijgen. En dus ook de maatregelen die worden genomen uit naam van de coronacrisis. Het is de opmaat om lokale invloed van burgers en mogelijk dissidente bestuurders uit elkaar te slaan. Het WEF spreekt dan ook over de Great Reset: een bijna bijbelse voorwaarde waarbij eerst alles kapot moet om daarna een nieuwe wereld op te bouwen. Ordo Ab Chao: orde uit chaos. In plaats van een allesverwoestende zondvloed gebruikt men nu wat meer hedendaagse rampen om de tafel schoon te vegen. Van belang hier is dat ook de sociale cohesie van mensen kapot moet, zodat men zich niet gaat verenigen tegen deze onmenselijke agenda. Met de huidige crises zien we de tegenstellingen en het vertrouwen in de lokale overheden ook zienderogen afnemen. Alle menselijke structuren en tradities die we van oudsher kennen, waarmee we vertrouwd zijn en die ons verbinden, worden afgebroken. We zien het al gebeuren met corona, waarbij families uit elkaar gerukt worden. Hierdoor zullen we het vertrouwen in elkaar verliezen en ons uiteindelijk gaan richten tot het Grote Systeem dat alles voor ons zal regelen en ons zal ‘beschermen’. De mens wordt tot een afhankelijke slaaf van het systeem gemaakt. De perfecte wereldburger.

Een interessante verhandeling over hoe het wereldwijde coronabeleid door de WHO in ons landelijk gezondheidsbeleid is gerommeld. En rest van de wereld.

Inventarisatie + Controle

Deze agenda heeft invloed op alles van ons leven: onderwijs, gezondheidszorg, energie, wetshandhaving, ruimtelijke ordening maar ook zaken als sociale cohesie. Eigenlijk komt het erop neer dat alles in de wereld wordt geïnventariseerd én gecontroleerd: alle water, land, grondstoffen, arbeid, productie, dieren, planten, bouw, informatie, educatie en uiteindelijk alle mensen in de wereld. Dat laatste is de Endgame: totale controle om een zogenaamde perfecte maatschappij te bouwen. En die controle wordt niet in handen gelegd van democratisch gekozen leiders die uit ons midden komen, maar bij niet-democratisch gekozen corporaties en technocraten zonder enige binding met de mensen of het land. Multinationals (corporations) hebben inmiddels de zelfde rechten als fysieke personen en trekken zich niets meer aan van grenzen en lokale wetgeving. De totale controle over de eerdergenoemde zaken verzekert ze ervan dat de transitie naar de New World Order soepel zal verlopen.

Via het onderwijs worden de kinderen alleen nog maar opgeleid om straks als werkdrones in het zorgvuldig opgebouwde systeem te passen, zonder teveel eigen mening en tegenspraak. Past die mal niet, dan zijn er altijd nog de gedrag beïnvloedende drugs om het tij te keren of zelfs ingrijpen van de overheid wanneer de ouders niet geschikt geacht worden. Voor de NWO is China het lichtende voorbeeld van waar we naartoe moeten: met haar bijzondere vorm van neoliberaal ‘communisme’ oefent de staat totale controle over haar onderdanen en bedrijven uit. Technologische innovaties helpen om de totale controle over de bijna 1,4 miljard inwoners te houden. Het mooiste voorbeeld hiervan is het sociaal krediet systeem: een verknoping van allerlei databases en technologieën om alle aspecten en handelingen van de burgers in de gaten te houden en ze een cijfer te geven voor hun gedrag. Een hoge ranking geeft toegang tot bepaalde privileges (zoals korting in het openbaar vervoer of op de ziektekostenverzekering) maar een lage ranking sluit mensen uit van bepaalde zaken en leidt tot public shaming, en uiteindelijk een bezoekje van de overheid. Total compliance dus. Het bizarre aan dit experiment is dat de mensen het nog een goede zaak vinden ook.

In China wordt al volop geëxperimenteerd met het digitale social credit system dat haar onderdanen in ‘modelburgers’ moet veranderen.

Technologie speelt een sleutelrol in dit alles. Nu de techniek op het niveau komt dat total surveillance mogelijk wordt, zien we een versnelling van de uitrol van de agenda. De wildgroei aan camera’s en sensoren in de publieke ruimte, de enorme toename van satellieten met lage omwentelingsbaan (zodat alles op aarde gezien, gehoord en geregistreerd kan worden) en uiteraard de uitrol van het 5G netwerk, passen allemaal in het mogelijk maken van de total surveillance. Mensen die slim denken te zijn door hun smartphone weg te doen, kunnen het vergeten: daar zijn de camera’s en sensoren voor. 5G zorgt ervoor dat binnen- en buitenruimte omgetoverd wordt tot één groot platform, waarbij smart devices of wearables niet meer nodig zijn. Privacy in het 5G platform is dan ook definitief voorbij. Het successievelijk verbannen van contant geld door digitaal betaalverkeer zorgt ervoor dat je geen enkel voedsel of dienst kunt kopen zonder dat het te traceren is. Dus ook die ongezonde hap en dat lekkere biertje wat eigenlijk niet zo gezond voor je is. Informatie die je ziektekostenverzekeraar interessant zal vinden als je in de toekomst een beroep op hun verzekering doet.

Voormalig VS Brigadier-Generaal Robert Spalding spreekt o.a. over wat het 5G platform dat China ontwikkelt uiteindelijk betekent voor onze privacy en welke rol het heeft in de total surveillance staat. Vanaf 1:17:06.

Kunstmatige Intelligentie – A.I. – zal hier een steeds belangrijkere rol in spelen. Het is namelijk ondoenlijk om ruim 7 miljard mensen in de gaten te houden en dus zullen ‘slimme software’ (ook een mooi woordje newspeak) en A.I. gebruikt worden om de schifting in alle data te maken. Dit betekent dat je niet meer in gesprek bent met mensen, maar machines. Koude, klinische datamodellen en algoritmen die geen redelijkheid en billijkheid kennen, geen empathie en nooit vergeten. En daar waar er nog mensen aan te pas komen zullen die worden ‘verbeterd’ met technologie om hun werk beter te kunnen doen. Niet alleen door mens en machine samen te smelten, maar uiteindelijk ook door het aanpassen van de menselijke genoom. De Borg van Star Trek lijken dan opeens een stuk minder sciencefiction. Eugenetica is nog steeds springlevend.

Klik hier voor Deel II: Coronacrisis als wapen

Endgame: Deel II – coronacrisis als wapen

Als men ooit zocht naar het bewijs dat er wel degelijk een wereldwijde agenda bestaat van de NWO, dan is de huidige coronacrisis de smoking gun. In een tijdsbestek van nog geen zes maanden zien we een fake pandemie die als een soort synthetische terreur losgelaten worden op burgers over de hele wereld. Het virus blijkt geen pandemie en is niet gevaarlijker dan de seizoensgriep. Er is een goed werkend medicijn voorhanden – hydroxychloroquine (HCQ) – dat duidelijk werkt in de eerstelijns zorg en ook effectief is als profylaxe (preventief, dus eigenlijk als een soort vaccin). Het wordt echter actief tegengewerkt door de farmaceutische industrie, organisaties als de WHO, regeringen en de MSM. Deze aperte leugen tegen alle bewijzen in dat HCQ een goedwerkend medicijn is, maakt duidelijk dat er een heuse infowar is losgebarsten. En men deinst nergens voor terug.

De sabotage van HCQ is de opmaat naar vaccins die de farmaceutische industrie in een kongsi met landelijke regeringen nog rijker moeten maken. Nog los van wat die vaccins op termijn gaan veroorzaken bij de gevaccineerde bevolking. Maar bij die leugens blijft het niet. Cijfers over sterfte, besmetting en ziekenhuisopnames directe gerelateerd aan COVID-1984 worden gemanipuleerd, uit context gehaald en soms ook vals gerapporteerd. De PCR-test die gebruikt wordt om besmettingen aan te tonen is ongeschikt en foutgevoelig en zegt niks over het gevaar dat de bevolking loopt. Ondertussen geven de cijfers – ook de officiële – geen enkele aanleiding om nog te spreken over een gevaarlijk virus en toch blijven strikte maatregelen van kracht. Sterker nog, ze worden verder opgevoerd en nemen Stasi-achtige trekken aan.

Mijn goede vriend Patrick Savalle legt uit waarom de PCR-test te onbetrouwbaar is om als enige manier besmetting van COVID-19 vast te stellen.

Zelfs al geloof je niet in de hier boven omschreven argumenten en houd je vast aan het officiële (en steeds veranderende) verhaal van de overheid en het RIVM, dan nog tekent zich een inconsequent en leugenachtig patroon af. Eerder schreven we al over de enorme inconsistentie in de aanpak van de coronacrisis door de overheid, waar we van geleidelijke blootstelling aan het ‘ongevaarlijke virus’ (herd immunity) vervolgens stappen maakten naar het ontlasten van IC’s, lockdown maatregelen en vervolgens richting vaccinatie worden gepraat met ondertussen mondkapjes en social distancing. Ondertussen worden de economie en middenstand (én de boeren) vakkundig gesloopt, de staatsbedrijven met subsidie overeind gehouden en worden protesten tegen dit beleid met harde hand en agents provocateurs uit elkaar geslagen. De overheid laat opeens een kant zien die veel Nederlanders niet hebben gezien in de afgelopen 40 jaar.

Wereldwijd is het al niet beter. In Australië en Nieuw-Zeeland is men Nazi 2.0 gegaan, met mensen die met geweld uit hun huis worden gehaald op verdenking van besmet te zijn met het coronavirus. Ouders met kinderen worden hardhandig gearresteerd, puur omdat ze demonstreren tegen het gruwelijke beleid dat hun overheid op hen loslaat, allemaal om niks. In Frankrijk lopen de mensen in de meeste binnensteden binnen en buiten verplicht met mondkapjes op, terwijl er steeds meer gebieden als “oranje” worden aangemerkt. Doordat het aantal besmettingen van 2,8 per 100.000 opeens steeg naar 9,7 per 100.000, brak opeens paniek uit in de stad Tours. Als het echte besmettingen zouden zijn heb je het dus over amper 0.01% besmette inwoners. Niet over ziekenhuisopnames of doden. Van een virus waar ruim 99% van herstelt. Complete hysterie om niets.

https://twitter.com/Poempieloempie/status/1298378936905236480?s=20

Onwerkelijke beelden uit Australië waar een demonstrerende moeder en haar kind met geweld van elkaar worden gerukt.

Opmaat naar meer verdeeldheid en controle

De coronacrisis is naast een doel op zichzelf, ook een manier om alvast wat pionnen in beweging te brengen voor het echte werk dat nog gaat komen. In het Hegeliaans is dit de these en zal de synthese straks niet alleen leiden naar meer surveillance en vaccinatie, maar naar meer van dit soort crises, al dan niet compleet gefabriceerd of ‘geholpen’. Incrementeel zal men de druk op burgers opvoeren, zodat zij deels vrijwillig – want men biedt een oplossing met ‘noodzakelijke bijwerkingen’ – hun vrijheden en privacy opgeven. Op die manier kan men meer controle op ze uitoefenen en ze zo meer afhankelijk van de staat maken. Je ziet het al gebeuren met de middenstand die langzaam gesloopt wordt, ten faveure van de grote online bedrijven als Amazon en Bol.com. De macht van de ngo’s – met name de Bill & Melinda Gates Foundation – neemt steeds meer toe. Nu wordt duidelijk hoe ver de tentakels van Gates reiken en hoeveel geld hij heeft geïnvesteerd om zijn vaccinatie-agenda, die hij al jaren voert, tot globale uitvoer te brengen. Duidelijk wordt ook dat hij in complete ketens heeft geïnvesteerd: van de World Health Organization (WHO), ‘onze’ RIVM, onderzoeksuniversiteiten, farmabedrijven die vaccins maken en MSM-platforms die zijn propaganda roeptoeteren. Hij heeft daarnaast ook wereldleiders persoonlijk benaderd met zijn plannen voor bevolkingsreductie, familieplanning (o.a. abortusklinieken) en vaccinatie. Zelden waren de belangenverstrengelingen, manipulatie en beïnvloeding zo pregnant duidelijk als nu. En hij komt er nog mee weg ook.

Ook zie je dat corona als een middel wordt gebruikt om meer verdeeldheid bij de burgers teweeg te brengen. Niet alleen op fysiek en sociaal vlak voor de onzinmaatregelen als het verbod op knuffelen en het bezoeken van je grootouders in hun verzorgingstehuis, maar ook door de vernederende handeling van het verplicht dragen van mondkapjes (als muilkorf). Social distancing is een regelrechte aanval op de menselijkheid, want menselijk contact is een basisbehoefte. Op de social media slaat men elkaar virtueel de hersens in over details als wel of geen aerosolen, de legitimiteit van de PCR en de effectiviteit van HCQ. Eigenlijk allemaal repressieve tolerantie. Toegegeven, dit zijn belangrijke details die de grote leugen aan het licht kunnen brengen, alleen vergeet men dat de COVID-Express in volle vaart doordendert en zich weinig aantrekt van feiten en online verontwaardiging. De maatregelen en propaganda volgen elkaar in sneltreinvaart op. En voordat er serieuze rechtszaken aangespannen kunnen worden en mensen ter verantwoording geroepen kunnen worden, is het kwaad al geschied.

Deze agenda is al jarenlang gepland en voorbereid en wij lopen achter de feiten aan. Het past grotendeels in de bandbreedte van de repressieve tolerantie. Nu weet iedereen bijvoorbeeld dat het voorwendsel van Irak binnen te vallen een leugen was. Dat was bij aanvang van die oorlog ook al bekend bij mensen die het nieuws volgden. Maar dat helpt het land niet meer, dat nu een failed state is. Ab Osterhaus heeft in 2009 de Nederlandse staat opgelicht voor vele miljoenen met zijn vaccins door valselijk de Mexicaanse Griep pandemie te pluggen. Toch mag deze crimineel nog vrij rondlopen en wordt hij zelfs door de MSM uitgenodigd als expert. Je ziet, zelfs als leugens uitkomen verandert dat in sommige gevallen weinig. Voordat het huidige bedrog echt aan het licht komt, zullen er belangrijke stappen gezet zijn in wet- en regelgeving die niet meer terug te draaien zijn. De opmaat naar een totalitaire agenda en complete controle over de burgers is dan een grote stap verder gekomen.

Hier zien we Ab Osterhaus en zijn handlangers een toost brengen op de succesvolle landing van de Mexicaanse Griep op Nederlandse bodem. Dit zou hem een miljoenenopbrengst aan vaccins opleveren. Zelden werd belangenverstrengeling en manipulatie zo open en bloot in beeld gebracht.

Klik hier voor Endgame: Deel I – De NWO

Endgame: Deel I – De NWO

Afbeelding door Pixundfertig (Pixabay)

Zo lang als ik bezig ben met het volgen en bijdragen aan alternatieve nieuwsgaring – zo’n 15 jaar inmiddels – werd er door een aantal mensen gesproken over de New World Order. De Novus Ordo Seclorum, waar notabene op het Amerikaanse dollarbiljet aan wordt gerefereerd. Ook een aantal Amerikaanse presidenten noemden de NWO en New World Government in hun speeches. De wereld onder één globale heerschappij. In de tijd dat ik nog voor Zapruder Inc. schreef waren met name mensen als David Icke, Alex Jones en een aantal schrijvers – zoals Robin de Ruiter – diegenen die de aandacht vestigenden op deze onzichtbare elite die achter de schermen aan de touwtjes trok. Alle majeure gebeurtenissen in het recente verleden en in de toekomst zouden door hun toedoen en met hun toestemming gebeuren. Een oppermachtige cabal die de mensheid als een soort vee ziet dat gecontroleerd en tijdig gemolken moet worden. Een supermachtige groep mensen met een vreselijke agenda voor de mensheid.

Persoonlijk had ik altijd wel een beetje moeite met de kenschetsing van deze groep en hun dystopische agenda, maar veel feiten wezen er wel op dat er krachten aan het werk zagen die zich onttrokken aan het oog van de meeste mensen én de zichtbare macht van regeringen. Maar ik vond de NWO ook een beetje een Deus Ex Machina: een alles verklarend kwaad waar je alle ellende van de wereld aan kon ophangen zonder dat nu duidelijk werd wie het nu waren. Plus het reptielenverhaal dat o.a. Icke eraan koppelde riep bij mij weerstand op. Als deze groep mensen bestond, dan was publieke zichtbaarheid en directe betrokkenheid duidelijk niet hun modus operandi, zoals echte puppet masters betaamt. Mijn haat-liefde verhouding met deze theorie bleef bestaan, maar doordat ik anders naar de ontwikkelingen in de wereld ging kijken, werd het steeds moeilijker te ontkennen dat er daadwerkelijk een groep mensen was die de wereld als haar oester beschouwde en eeuwenlang een steeds strakkere wurggreep op de mensheid uitoefende. Door de huidige coronacrisis is het laatste restje twijfel bij mij compleet weg: de NWO bestaat, ze hebben een vreselijke agenda en we zitten vastgesnoerd richting Endgame.

Er bestaat wat spraakverwarring over het begrip New Word Order: sommigen bedoelen daarmee de (geopolitieke) verhoudingen tussen de machtsblokken in de wereld – denk aan de Westerse wereld / NAVO vs. de voormalige Sovjet-Unie. Anderen bedoelen met NWO een geheime laag die boven de geopolitieke spelers zit: de cabal, de Families en bloedverwanten die de wereld al eeuwen besturen voor en achter de schermen. Over deze laatste groep gaat het hier. Niet zozeer de personen, als wel het doel dat ze nastreven. Soms worden ze ook de Illuminati genoemd. Overigens hebben die twee begrippen wel zeker relatie met elkaar, alleen reikt de agenda van de NWO/Illuminati veel verder en langer. Er is door veel mensen veel geschreven over wie nu deel uitmaakt van de NWO en wie er nu allemaal aan de touwtjes trekken. De Rothschilds komen meestal daar als de über puppet masters uit, op de voet gevolgd door de koningshuizen uit Engeland en Nederland. Anderen noemen weer de Rockefellers en een hele trits aan andere high society bestaande uit adellijke families en industriële geslachten, zoals de Morgans, Russells en Warburgs. Hoe dan ook, het is voer voor eindeloze avonden aan obscure YouTube filmpjes, documentaires en uitgebreide verhandelingen op allerlei websites. Heb je zin in een avondje rabbit hole-en, zoek dan op New World Order en Illuminati. Succes verzekerd.

Op de specifieke personen wilde ik niet verder ingaan. Hoewel interessant en sommige onderwerpen zeker wel een legitieme achtergrond hebben, zijn er teveel zijwegen die afleiden en soms erg speculatief worden. De historie van de Rothschilds en hun bankenemperium is zeker de moeite van het bestuderen waard, want wie de geldstromen beheerst, beheerst de wereld. In dit geval zou je kunnen zeggen dat met hun bankensysteem en de globale dekking en ongrijpbaarheid die zijn wisten te bewerkstelligen, er eind 18e eeuw een begin is gemaakt met de NWO zoals we die nu kennen. De totale controle over geld middels het bankensysteem is een terugkerend item wat onlosmakelijk verbonden is met het uitrollen van een globale agenda. Los van de daadwerkelijke personen achter dit alles, gaat het mij meer over die agenda en wat deze inhoudt voor ons. Want dat er een agenda is, dat is wel zeker. Voordat we daar naartoe gaan, eerst wat broodnodige theorie om de mechanismen rondom de agenda beter te leren herkennen en begrijpen. Want die agenda kan niet zomaar doorgevoerd worden. Dat zou op teveel weerstand stuiten en dus gaat dat volgens bepaalde mechanismen en tactieken.

Uiteenzetting van het internationale bankenkartel van de machtige bankenfamilies met daarin centraal de Rothschild familie. De centrale banken zijn allemaal private banken die niet onder toezicht staan van de overheden. De controle en creatie van geld staat aan de basis van alle macht.

Hegeliaanse dialectiek als katalysator voor meer onderdrukking

Hoe chaotisch de wereld er ook uitziet op dit moment, er wordt op zeker aangestuurd op een transitie of een Great Reset, zoals het World Economic Forum het noemt (daarover later meer). Daar zijn volop directe maar ook veel indirecte aanwijzingen voor, waarbij je in het laatste geval moet leren kijken naar de tactieken die worden gebruikt om bepaalde ideeën op te leggen aan de massa. Vaak wordt er gebruik gemaakt van een versie van de dialectiek van Wilhelm Hegel, de Duitse filosoof die eind 18e begin 19e eeuw leefde. Zijn versie van de these – antithese – synthese wordt tegenwoordig vaak gebruikt om veranderingen door te voeren die op zichzelf op veel weerstand zouden stuiten of als onwenselijk gezien zouden worden. Om die veranderingen toch bij de massa erin te trechteren als ware ze een volvette foie gras gans, creëert men eerst een probleem (these) waardoor er veel angst, protest en een reactie (antithese) komt van de massa richting de leiders. Vervolgens komt dan de laatste stap in de vorm van een (voorgekookte) oplossing (synthese) voor het eerder gecreëerde probleem. Doordat het een in de perceptie ernstig probleem oplost, zal de acceptatie van die oplossing groter zijn. Ook al gaat die oplossing vergezeld van allerlei nadelen en inperkingen van vrijheden van de burgers. The end justifies the means.

Helemaal mooi wordt het wanneer alle drie de aspecten van deze dialectiek zorgvuldig geregisseerd worden, zodat ook de these en antithese een vooraf geregisseerd toneelstukje zijn. Een aantal useful idiots sluiten zich altijd wel aan voor wat extra legitimiteit. Zeker wanneer ze zich daarmee wat extra social credits kunnen toe-eigenen. Maar meestal zijn betaalde handlangers effectiever. Denk hierbij aan de BLM en Antifa protesten van de laatste tijd. Hoewel er wel degelijk maatschappelijke problemen zijn op het gebied van discriminatie op basis van ras en afkomst, is deze recente tegenbeweging een zorgvuldig georkestreerd toneelstukje van een aantal politici en ngo’s; met name de Open Society Foundation van George Soros. De echte onderliggende problemen van racisme en discriminatie worden niet bij de wortels aangepakt en leiden niet tot het oplossen van de issues die de demonstranten zeggen te willen veranderen. In dit geval lijkt de antithese een tussenliggend doel, namelijk ontwrichting van de maatschappij en juist meer raciale spanningen. Dit doet alleen maar vrezen voor de komende ‘oplossing’ hiervan.  

De repressieve tolerantie van Marcuse

Om het toneelstukje van gecreëerde problemen die om een (verregaande) oplossing vragen, legitimiteit te geven, is het nodig dat men de schijn opwerpt dat de discussie hierover openlijk gevoerd kan worden. Zodra men de indruk krijgt dat de discussie wordt gestuurd doordat sommige dissidente stemmen of kritiek niet openlijk gehoord mogen worden, treedt er een vorm van opstand op die niet past in het actie/reactie/oplossing scenario van Hegel. Om de schijn op te houden laat men binnen een specifieke bandbreedte discussie ontstaan en dissidenten opstaan die de voors en tegen bediscussiëren over heersende maatschappelijke issues (these & antithese). Ook de politiek en media zullen zich in deze discussie mengen. Zo kan achteraf altijd gezegd worden dat er een fair maatschappelijk debat heeft plaatsgevonden waar voor- en tegenstanders de kans gehad hebben om hun stem te laten horen. Door tegengeluiden te kanaliseren kun je ze controleren. De Duits-Amerikaanse filosoof Herbert Marcuse (1898-1979) noemde dit repressieve tolerantie. Deze manieren van het beïnvloeden van de massa worden vaak in samenwerking met elkaar gebruikt, alles om te voorkomen dat men door heeft dat men vanaf het begin gemanipuleerd wordt. In de meeste gevallen hebben de media (MSM) hier in toenemende mate een bepalende rol in.

Bijzonder is hier wel dat deze schijn van open discussie de laatste tijd amper meer wordt opgehouden, door het steeds meer openlijk censureren en cancellen van tegengeluiden. Social media platforms als FaceBook, Twitter en ook LinkedIn censureren openlijk content van gebruikers die niet beantwoordt aan gangbare narratieven. Met name andere zienswijzen over de coronacrisis worden tegenwoordig – samen met de mensen die ze posten – gewoon van het platform afgegooid. Dit gebeurt ook naast minder zichtbare vormen van censuur en ondermijning, zoals de zogenaamde shadow ban en sinds kort ook de fact checking. Sowieso zijn de algoritmen van veel social media platforms zo ingericht dat ze een echoput vormen, waardoor je meer van hetzelfde krijgt. Geen balans. Alles voor de clicks. Het feit dat de schijn steeds minder opgehouden wordt en er openlijk censuur wordt gepleegd, is enerzijds verontrustend en anderzijds verhelderend; het is namelijk geen complot meer dat social media platforms niet meer (pretenderen) neutraal (te) zijn en er dus een bepaalde agenda dienen.

Het schaakspel van de lockdown maatregelen

Mondkapje (pixabay)

De overheden – hier en in andere landen – zijn met een uiterst geraffineerd spel bezig. Wie zelf terugkijkt ziet dat er van de tijdlijn en logica van de maatregelen weinig klopt en dat ze zelfs tegenstrijdig zijn. Weet de regering eigenlijk wel waar ze mee bezig is? Voorstanders leggen dat uit als dat de regering besluiten maakt op beperkte informatie en zo telkens bijstuurt; een beetje erbij en een beetje eraf. Ik zie een geraffineerd spelletje schaak tegen een grootmeester, waarbij af en toe wat stukken worden geofferd om je de illusie te geven dat je meespeelt, om je uiteindelijk schaakmat te zetten. In newspeak heten die zogenaamde concessies “versoepelingen”. Een mooi eufemisme dat verhult dat je eigenlijk een sigaar uit eigen doos krijgt. Immers, de vrijheden die je net daarvoor werden afgepakt worden daarna een klein beetje terug gegeven. Maar niet helemaal. En eigenlijk mag je blij zijn met dat stukje dat je terug krijgt. En zo schuift de inperking van vrijheden en burgerrechten steeds verder op zonder dat het de meesten opvalt.

Mondkapjes, de volgende zet in het schaakspel

Een mooi recent voorbeeld hiervan is de mondkapjes discussie. Hoewel veel experts – inclusief de mensen van het RIVM – het er over eens zijn dat mondkapjes geen veiligheid bieden, wordt dit toch steeds harder gepusht. De regering doet dit ook erg slim: ze leggen het zelf niet op – want het is immers ongrondwettelijk – nee, ze voeren o.a. via de media en gekochte influencers de druk zo op dat een bepaalde groep mensen er zelf om gaat vragen. Voeg daar een paar doorgeslagen burgemeesters aan toe die zichzelf boven de wet stellen en het fundament is gelegd om weer een impopulaire schijnmaatregel door te voeren. Wettelijkheid en billijkheid regelen we wel achteraf.

Nu is het voor veel mensen wel duidelijk dat het mondkapjesverhaal niet vol te houden valt. Het gaat er wel komen, er komt verzet en als men volhoudt valt het uiteindelijk voor de rechter als ongrondwettelijk. Persoonlijk denk ik dat het een test is waarbij men kijkt hoe ver men kan gaan. Men wil zien welk deel van de bevolking zich dit laat welgevallen zonder er tegen in opstand te komen. Inmiddels krijgen we al onzinteksten te horen als “het mondkapje als een signaal van bewustwording”. In dat opzicht lijkt het al veel op de virtue signaling die we ook zien in de BLM en gender discussies, waar mensen over elkaar heen buitelen om aan de buitenwereld te laten zien hoe betrokken en open minded ze zijn. Vaak heeft het niks met betrokkenheid te maken maar meer met het profileren van eigen ego en het ophalen van social browning points.

Met dit soort ‘vrienden’ heb je geen vijanden meer nodig… Deze mensen ketenen zich vrijwillig vast

Opmaat naar total surveillance

Maar waarom dan die mondkapjes nu overal? Zie het eigenlijk maar als een testcase voor het echte werk. Mondkapjes zijn natuurlijk enorm onhandig als je mensen echt in de gaten wil houden. Met de COVID pass die eraan komt, komt er een ongekend stukje surveillance bij dat veel verder strekt dan alleen het bijhouden van wie wel of niet gevaccineerd is. Het uitrollen van het 5G netwerk is niet bedoeld om ons allemaal aan stralingskanker te helpen, maar is een belangrijk sluitstuk in het total surveillance net dat straks over ons gesloten wordt. In China en het Verenigd Koninkrijk zien we al een totalitaire hoeveelheid aan cameratoezicht en slimme software die er achter zit. Met het 5G netwerk wordt die technologie vervolmaakt. Zelfs zonder een telefoon die continu uitzendt waar je bent, kom je niet meer weg aan het totale toezicht. En voor goede facial recognition zijn die mondkapjes wel erg onhandig.

En dus zul je zien dat wanneer de weerstand op mondkapjes gaat toenemen, er weer een versoepeling aankomt. Ja, mondkapjes zijn lastig maar we moeten wel de social distancing waarborgen en achteraf contactonderzoek kunnen doen. En dat doen we nu dan met slimme software (“slimme” systemen, ook weer zo’n mooi staaltje newspeak). Dan komt de echte meesterzet waar het allemaal om draaide. Deze software neemt het ongemak van zo’n irritante muilkorf weg, maar zorgt er wel voor dat iedereen netjes zijn afstand houdt. Eerst met een waarschuwing en zo nodig met een boete achteraf. Vergelijk het maar met een flitscamera of de rijdende robotcamera’s van de gemeente. Ik zie een prachtig verdienmodel voor de staat erbij komen.

Dit is dus de tactiek: ze dringen je iets vervelends op, nemen het weer weg om het te vervangen door iets wat je in beginsel als minder irritant ervaart. Uiteindelijk allemaal voor jouw veiligheid. En die van anderen, uiteraard. Veilig en sociaal. No man is an island. En dat je met die systemen ook weer een heleboel andere dingen kunt doen, is mooi meegenomen. Niet alleen om te kijken of je je aan de regels houdt, nee, ze kunnen je zo ook meer spullen aansmeren door goed in de gaten te houden wat je koopt, eet en waar je fysiek naar kijkt. Nu niet alleen meer online maar dus ook offline. Briljant verbeeld in de film Minority Report. Dergelijke data in de handen van overheden en grote bedrijven, die direct gelinkt wordt aan personen, gaat onze vrijheid alleen nog maar meer inperken. Of zoals ze in het onderstaande filmpje zeggen: “it’s not only valuable to monitor compliance, but to improve customer experience“.

https://twitter.com/JohnD91394640/status/1290980512362881025?s=20

(redactie: filmpje (tijdelijk?) niet beschikbaar door opgeschort Twitter-account. De censuur draait overuren…)

De opkomst van alternatieve media

Alt media

Waar we eerder aangaven dat de MSM moreel op sterven ligt en grotendeels is verkocht aan de belangen van het grootkapitaal, zie je dat alternatieve mediabronnen en waarheidsvinders opstaan. Het is een logische tegenreactie op de censuur en onwaarheden die steeds meer worden verspreid door de MSM en de onderdrukking van discussies op de grote social media platforms. Het feit dat dit nu veel sterker is dan toen ik zelf in 2005 (met Zapruder Inc.) aan alternatieve waarheidsvinding begon, laat wel zien hoe erg het nu gesteld is met de vrijheid van woord en gedachte. Gelukkig valt er in Nederland nu het nodige te kiezen en de kwaliteit is in een paar gevallen ook nog goed te noemen. Zeker als je de beperkte middelen van deze alternatieve media in aanmerking neemt.

Vroeger was het… anders

In het buitenland – en met name in het Engels – is de keuze al jaren ruim voorradig. In Nederland was dat tot voor kort beperkter. 15 jaar geleden moest je het doen met blogs van eenlingen of kleine groepjes: Dit Kan Niet Waar Zijn, Zapruder Inc., Daan de Wit, Stan van Houcke en zelfs Niburu. Daarvoor had je ietwat obscure internetpagina’s zoals Kleintje Muurkrant (met vaak brisante informatie). Inmiddels zie je een stap vooruit als het gaat om professionelere en beter uitgeruste platforms. Met de grotere adoptie van platforms als YouTube en Twitter, is hun bereik nog groter geworden. Zoals gezegd lijkt de behoefte nu des te groter nu het steeds meer opvalt dat TV, radio en kranten niet meer in de behoefte voorzien van de kritische burger die ook van het internet heeft gehoord.

Hoewel ze al een aantal jaren bezig zijn, laat Café Weltschmerz de laatste tijd van zich horen met interessante interviews en reportages. Ze behandelen een breed spectrum van onderdelen en zaken die door de MSM onderbelicht blijven. Dat is de MSM ook opgevallen en die voelen de concurrentie blijkbaar, want in een recent artikel van de Volkskrant stond een lelijke sneer over neonazi’s die niet van de oprichter afkomstig was. Ook Blue Tiger Studio timmert de laatste tijd aardig aan de weg met een formule die lijkt op die van Café Weltschmerz.

Sterk interview door Blue Tiger Studio met Viruswaanzin-voorman, Willem Engel. Aan dit soort goede, genuanceerde en verkennende gesprekken ontbreekt het node op de Nederlandse TV.

Dat de coronacrisis deze platforms een enorme boost heeft gegeven, valt niet te ontkennen. Daar waar de MSM hoofdzakelijk de propaganda van de politiek en de commerciële belangen roeptoetert, bieden deze en andere platforms het broodnodige tegenwicht voor de kritische nieuwsconsument. Ook kleinere initiatieven doen van zich spreken, zoals de indringende maar sympathieke Flavio Pasquino die mooie 1-op-1 reportages maakt in zijn auto. En recent rapper Lange Frans, die zijn extra gedwongen vrije tijd omzette in een podcast met een leuke energie en een paar veelbelovende gesprekken. En zo poppen er steeds meer kleine en grotere initiatieven op.

Flavio Pasquino in gesprek met hoogleraar filosoof René ten Bos over de coronacrisis

Deze mediaplatforms moeten het met minder geld en netwerk doen en zijn als zodanig geen concurrent voor de publieke en commerciële mediakanalen. Maar als het gaat om waarheidsvinding, kritische vragen stellen maar bovenal een open en breed gesprek houden, waarbij het hele spectrum aan bod komt, ben je hier een stuk beter bediend. Ze staan dichter bij de mensen en hun zorgen en doordat er (nog) geen grote commerciële belangen spelen zijn ze vrij om hun eigen pad te verkennen. Ze zijn in ieder geval een welkome frisse wind in deze donkere tijden. Volg ze en ondersteun ze daar waar mogelijk!

Het vrije denken en de media – Deel 3

Censuur

De vorige twee delen (Deel 1 & Deel 2) zijn gewijd aan censuur, propaganda en de constructies en institutionalisering die worden toegepast door de overheden. Hierbij blijft de vraag openstaan: Welke agenda zit hierachter? Voor sommige onderwerpen ligt die vraag meer voor de hand dan andere. Dit geldt uiteraard voor iedere machinatie die wij in constructies en institutionalisering (legitimering) van mediabronnen kunnen herkennen. In dit derde deel over het vrije denken en de media wordt in de eerste plaats aandacht besteed aan een actueel onderwerp dat eenieder treft: Corona. Hoe kan het ook anders?

In het najaar van 2019 werd China en kort daarna de hele wereldbevolking geconfronteerd met een nieuw virus: Het SARS-CoV-2 ofwel het Coronavirus. Het bleek een zeer besmettelijk virus dat de luchtwegen aantastte, en als wij de berichten in de media moesten geloven, was het ook nog eens uitzonderlijk gevaarlijk. Toen binnen enkele maanden het virus in vrijwel alle uithoeken van de wereld opdook, kreeg het virus de status pandemie. De informatievoorziening die daarop volgde was beangstigend voor de burger, want er vielen veel slachtoffers, maar bovenal was de informatievoorziening soms tegenstrijdig en verwarrend.

Geneesmiddel of vaccin

In het tijdperk van een pandemie wordt naarstig gezocht naar een geneesmiddel of vaccin dat ons als wereldburger zou kunnen beschermen tegen de gevolgen van besmetting. Kort na de intrede van corona waren de grote farmaceutische bedrijven gestart met het ontwikkelen van een vaccin dat een preventieve werking zou hebben. Opvallend hierin was dat invloedrijke miljardairs als Bill Gates ten tonele verschenen met vurige pleidooien over de noodzaak van een vaccin. Inderdaad, niet een geneesmiddel, maar een vaccin. De eerste die de Holy Grail zou vinden, heeft letterlijk de wereld aan zijn voeten. Zonder twijfel kunnen wij vaststellen dat hier grote financiële belangen achter schuilgaan.

Vragen die dit oproept, leiden tot veel discussie. Staat de financiële druk die wordt uitgeoefend op de ontwikkeling van een vaccin niet de zoektocht naar een geneesmiddel (medicijn) dat curatief werkt in de weg? Vaccinatie heeft immers bekende nadelige effecten op de gezondheid. Zouden de investeerders in vaccins niet de overheden zelf moeten zijn in plaats van de nouveau riche miljardairs? Genoeg stof tot discussie en een aanloop naar de gebeurtenissen die volgden.

Al vroeg in het pandemische stadium van corona verschenen berichten in de media dat een circa 50 jaar oud malariamedicijn ook werkzaam is tegen Covid-1984. Diverse berichten van artsen die het middel hadden toegepast op besmette patiënten, rapporteerden hun succes. Voorbeelden van deze artsen zijn Vladimir Zelenko, Didier Raoult en de Nederlandse Rob Elens.

Huisarts Rob Elens sprak zich als eerste onomwonden uit over de werkzaamheid van hydroxychloroquine (HCQ) . Hij werd direct verguisd, maar krijgt steeds meer bijval uit de wetenschappelijke en medische hoek.

Noodzakelijk bij deze behandeling was behandeling in het vroege stadium van Covid-19 zou plaatsvinden, ongeveer in de eerste week dat de patiënt ziekteverschijnselen heeft. De zogenaamde ‘viral load’ is dan nog laag en de patiënt heeft dan nog niet de mogelijk zware symptomen. Daarnaast was het van belang dat dit medicijn, Hydroxychloroquine ofwel HCQ, werd vergezeld door zink en een antibioticum. Deze behandeling is inmiddels bekend onder de naam: Zelenko protocol. De patiënt krijgt de drie genoemde stoffen in pilvorm gedurende vijf dagen toegediend, en is vervolgens zo goed als genezen. De klinische resultaten waren verbluffend.

Constructies en institutionalisering

Over Covid-19 is de nodige propaganda waargenomen in de pers, en tevens een niet eerder in de moderne tijd waargenomen schaal van censuur. Veel berichten en YouTube filmpjes van artsen die pleitten voor het Zelenko protocol, werden direct verwijderd. Anderen pas nadat een zekere click drempel werd overschreden. Voor de iets meer dan gemiddeld geïnformeerde burger moet de desinformatie over Hydroxychloroquine zijn opgevallen.  Recent gebeurde dit bij een video van een aantal artsen die een persconferentie hielden

De inmiddels beruchte video waarin een aantal dokteren “America’s Frontline Doctors” in Washington D.C. hun mening gaven over de coronacrisis en hoe de medische wereld ermee omging. De video werd ruim 17(!) miljoen keer bekeken voordat ze door alle social media platforms werd geband. Ook werd hun website uit de lucht gehaald.

Interessant werd het, toen er een publicatie in het gerenommeerde medisch-wetenschappelijk tijdschrift The Lancet verscheen over een studie met HCQ op gehospitaliseerde patiënten. De studie was uitgevoerd door een bedrijf met kort voor deze studie slechts één medewerker: Surgisphere.

Er was gerommeld met data die niet openbaar werd gemaakt, positieve reviews over eigen werk werden geschreven op Amazon onder valse namen van medici, en naar later bleek, bestond Surgisphere uit één arts die al de nodige smet op zijn blazoen had, en enkele burgers, waaronder een professioneel naaktmodel. De snelheid waarmee de WHO haar verdere onderzoeken naar HCQ-behandelingen staakte, moet toch ook de nodige argwaan hebben gewekt, zeker gezien het feit dit is gebeurd op basis van het Surgisphere onderzoek. Na een storm van kritiek uit de medische wereld, werd het The Lancet iets te heet onder de voeten, en werd de publicatie van Surgisphere teruggetrokken. Het bedrijfje is inmiddels opgeheven.

Kort na het Surgisphere “onderzoek” verscheen een nieuwe studie in The Lancet over HCQ, dit keer uitgevoerd in het Verenigd Koninkrijk door het instituut Recovery. Ook deze studie was op uitsluitend gehospitaliseerde patiënten uitgevoerd, dus sowieso zinloos omdat het Zelenko-protocol voorschrijft om dit uitsluitend op patiënten toe te passen die in het eerdere stadium van de ziekte verkeren. Dit Recovery onderzoek bleek bovendien uit het handboek te komen van Josef Mengele, aangezien de patiënten een dodelijke hoeveelheid HCQ (twee gram binnen een etmaal) toegediend hadden gekregen.

Ook deze studie vond zijn weg naar The Lancet, waarna dit evenals eerder bij de Surgisphere studie, gretig werd overgenomen in de main stream media. Saillant detail hierbij is dat de Recovery studie mede werd bekostigd door Bill Gates. De man die gezien zijn investeringen een groot belang heeft bij de ontwikkeling van een vaccin, en des te minder bij een bestaand effectief geneesmiddel als HCQ.

Wat wij hier hebben waargenomen, is dat twee dubieuze studies met grote funding zijn uitgevoerd op een verkeerde toepassing van HCQ in zelfs levensgevaarlijke dosering. De resultaten van de studie vonden in zeer korte tijd hun weg naar een geaccrediteerd en respectabel medium: The Lancet. Vervolgens publiceerden de MSM massaal dat HCQ niet werkt, en staakte de WHO alle andere studies naar HCQ voor Covid-19. Het gevaar leek geweken voor de vaccinmakers.

In Deel 1 en Deel 2 is aan de hand van voorbeelden over de MH17- en OPCW-gebeurtenissen uiteengezet hoe propaganda constructies heden ten dage worden toegepast. De MSM heeft een impliciet geaccrediteerde bron nodig, in dit geval is The Lancet hiervoor gebruikt. The Lancet publiceert over het algemeen alleen onderzoeken van een zeker wetenschappelijk niveau. Uiteraard is The Lancet een commerciële onderneming, dus als er genoeg wordt betaald voor een publicatie, zal hier ook een onderzoek als dat van Surgisphere een kans maken. De bron van het eerste HCQ-onderzoek was ditzelfde Surgisphere. Had kort tevoren een start gemaakt in dit veld met groot budget, met een onderzoek dat de narratief ondersteunt dat de bedreiging van de vaccinatiebusiness moest stoppen. En via The Lancet zouden de resultaten hun weg wel weer vinden naar de MSM. Een handig soort ‘haasje over’ dat we steeds meer zien.

Zie je de parallel met Bellingcat dat twee dagen voor de MH17-ramp werd opgericht met veel geld?

Blijf jezelf goed informeren, en bovenal: blijf gezond!

Klik hier voor Deel 1
Klik hier voor Deel 2

De verborgen agenda achter COVID-1984

Scandemic_Malieveld (eigen foto)

De laatste weken krijg ik van verschillende mensen steeds vaker de vraag: “wat zou er nou achter deze coronacrisis zitten?” Dit zijn doodnormale mensen, afgezien van het feit dat ze op hun manier kritisch kijken naar de gebeurtenissen in de wereld. Ze zien de inconsistentie en de bizar draconische maatregelen van onze en andere overheden en vragen ze af of er nog wat anders achter zou zitten. Zodra ze merken dat ik *kuch* “coronakritisch” ben vragen ze meteen of er toch niet een achterliggende agenda achter zit. Heb je even??

Een beetje kritisch mens ziet dat er het nodige niet klopt aan deze bizarre crisis waarin we met z’n allen zijn beland. Voor mensen die deze discussie nog willen voeren met anderen, kijk dan hier. Van de vreselijke pandemie die ons werd voorgespiegeld begin dit jaar is geen sprake gebleken en toch blijft de overheid halsstarrig vasthouden aan allerlei beperkende maatregelen. En niet alleen in Nederland. Ook in de rest van Europa en de wereld zien we de krampachtige maatregelen, terwijl de sterftecijfers deze paniek niet ondersteunen. Door het ongekende offensief van de MSM en regering, waarbij er duidelijk één zeer eenzijdige narratief aan de burger wordt voorgeschoteld, weten veel mensen niet meer wat te denken. “Ze zouden er toch niet over liegen, als het niet zo was?” “Ik hoorde dat er toch weer veel besmettingen waren” en wat je ook veel hoort is “Ik weet het niet, maar liever het zekere voor het onzekere”. Want dat zijn veel mensen als het om dit onderwerp gaat: onzeker.

Complotten bestaan wel degelijk. Echt

De mensen die zich wat breder informeren dan via de standaard media krant en TV, voelen nattigheid en informeren zich verder via social media en internet. Ze kunnen de cijfers niet rijmen met de maatregelen, hebben het idee dat de coronacrisis opgeklopt is en vragen dus wat er nou echt achter zou kunnen zitten. Dat is een complexe vraag die niet makkelijk te beantwoorden is. Ze vermoeden een complot, maar durven dat niet hardop uit te spreken. Als één van de medeoprichters van Nederlands eerste echte conspiracy blogs in 2005-2006, Zapruder Inc., denk ik wel een beetje verstand te hebben van complottheorieën. Ik heb heel veel verhalen die ooit als complot werden weggezet later als feit zien worden vastgesteld. Ontelbare. Probleem alleen is dat mensen vaak weinig oog hebben voor de uiteindelijke waarheid als die boven tafel komt. Of het nou de valse voorwendselen zijn waarmee de VS destijds Irak binnenviel, het Iran-Contra schandaal, de leugen rondom de vermeende gifgasaanval van Assad in Douma of recent Obama Gate – wat glashard wordt genegeerd door onze MSM. Werd in het begin allemaal weggezet als complot, later gewoon keiharde realiteit. Maar mensen vergeten snel en de media heeft er te weinig aandacht voor.

Als het om dit soort situaties gaat waar er een hele grote, ingrijpende gebeurtenis plaatsvindt waar iedereen mee bezig is, maak ik zelf graag de vergelijking met een goochelaar: als die een truc doet dan leidt hij je af met zijn rechterhand om vervolgens ongezien met zijn linkerhand iets uit zijn zak te pakken. De coronacrisis is die rechterhand en we kijken er allemaal ademloos naar. Ondertussen werkt de linkerhand overuren.              

Terug naar wat er nou achter de coronacrisis zou zitten. Ik geef dan aan dat er twee denkrichtingen zijn: de crisis is compleet kunstmatig en verzonnen door een groep machtige mensen in samenwerking met regeringen of de crisis is natuurlijk ontstaan en door veel machthebbers meteen handig gebruikt en wordt verder actief in stand gehouden. In het laatste geval is er is een bekend gezegde dat stelt “never let a good crisis go to waste”. Politici en beleidsmakers zijn hier doorgaans goed bekend mee. Bepaalde crises zijn in het verleden gebruikt om het bestuurlijke mandaten verder op te rekken, waarbij je je soms kunt afvragen of de medicijn erger is dan de kwaal. Denk aan verdere inperking van de privacy, sleepwetten en toenemend cameratoezicht, allemaal in de naam van de bestrijding van criminaliteit of terrorisme. In het geval van de eerste denkrichting is het meer sinister en zit er een vooropgezet plan achter.

World Economic Forum (WEF)

In de slipstream van de coronacrisis zie je zoveel heleboel bijzondere en rare dingen gebeuren, dat het er wel op lijkt dat de crisis goed benut wordt. Sommigen beweren dat het op veel vlakken een economische reset is, waarbij een groot deel van het MKB wordt weggevaagd ten gunste van de grote corporate bedrijven. Er valt wat voor te zeggen, want de grote online bedrijven hebben in korte tijd nog meer gewonnen op de kleinere fysieke winkels die toch al onder druk stonden. Veel kleine ondernemers hebben hun business zien imploderen en moeten noodgedwongen bij de staat aankloppen, terwijl de miljardairs alleen maar rijker zijn geworden. Het Word Economic Forum heeft het zelf over de Great Reset (check het dystopische filmpje), waarbij de wereldeconomie compleet hervormd moet worden. Het WEF is een schimmige club die veel machtige mensen en beleidsmakers jaarlijks naar hun bijeenkomsten in Davos weet te lokken. En hoewel er zeker iets te zeggen valt voor het argument dat we de planeet teveel belasten, spreken hun uiteindelijke oplossingen mij niet bepaald aan. Veel ronkende volzinnen die hoe langer je ze leest steeds enger klinken. Vanuit hier wordt nu veel beleid verzonnen waar we straks nog ‘veel plezier’ van gaan hebben. Zij lijken geen probleem te hebben met het opdelen van de mensheid tussen niet-besmettelijk (gecontroleerd) en besmettelijk (ongecontroleerd). Het WEF lijkt optimaal te profiteren van de coronacrisis maar heeft tegelijkertijd door dat hun verhalen voor sommige mensen wel erg eng klinken. Om die reden hebben ze vast een debunk pagina op hun website gezet. Wat het verspreiden van negatieve geruchten is waar ze pas écht bang voor zijn…

Nationale regeringen worden door de crisis ook gedwongen om meer geld te lenen om de landelijke economie draaiende te houden. En dat betekent meer staatsschuld. Ook was dit een perfecte aanleiding voor de Eurofielen om de landen in de EU voor de komende decennia met handen en voeten vast te klinken aan De Unie; het reddingspakket van 750 miljard euro verzekert de EU van de loyaliteit van de deelnemende landen. Toeval? De EU worstelde nog met de Brexit en zag met vrees hoe in andere EU-landen de Euroscepsis toenam. Die crisis lijkt voorlopig bezworen en de verdere federalisatie van Europa is een feit. Dit terwijl steeds meer burgers zich af lijken te keren van de toenemende bemoeienis van Europa.

Dan zijn er nog allerlei multinationals die simpelweg profiteren van de crisis. Enerzijds door de geforceerde shake-out die plaatsvindt door dat concurrenten weggevaagd worden terwijl sommige bedrijven wel door staatssteun overeind gehouden worden (KLM anyone?). Anderzijds door dat ze gewoon schofterig veel verdienen aan maatregelen die met de crisis verband houden. Met de farmaceutische bedrijven voorop. Bedrijven vallen over elkaar heen om een vaccin aan de man te brengen of een mislukt medicijn te hergebruiken. Dealtjes worden gesloten tussen overheden en farmabedrijven en nepotisme lijkt hier niet van de lucht.

Boven dit alles zweeft echter het spook van een ‘nieuwe wereldorde’ die hiermee ingeluid zou worden. In de lijn van het WEF zien we mensen als Bill Gates zijn verdachte vaccinatieplannetjes uitrollen en de grote invloed die hij heeft op nationale overheden en de MSM. Los van wat je allemaal wenst te geloven van de vele complotten die over hem en zijn Bill & Melinda Gates Foundation rondzwerven, het is op zijn minst dubieus dat iemand met zoveel macht ongecontroleerd zo’n invloed uitoefent op de wereld. En schijnbaar zonder weinig tegenspraak. Het feit dat de coronacrisis heeft geleid tot zoveel pushback van de MSM en dat eraan twijfelen totaal niet acceptabel wordt geacht, is een staaltje openlijke censuur dat we hier nog niet eerder zagen na WOII.

Puur kijkend naar de maatregelen die worden uitgerold, van meer controle via camera’s en smartphones (het 5G netwerk maakt de total surveillance maatschappij technisch mogelijk), het beperken van de bewegingsvrijheid van burgers doordat vrij reizen straks aan allerlei voorwaarden wordt gebonden (biometrisch paspoort, uitgebreid antecedentenonderzoek, verplichte vaccinatie) en het feitelijk ontmenselijken van de maatschappij door het laten dragen van maskers en het verplicht ophokken van mensen (feitelijk huisarrest zonder dat je iets fout gedaan hebt), is zeer zorgelijk. Toen ik me 15 jaar geleden ging verdiepen in complotten en machinaties in de wereld, waren de hardcore complotters zoals David Icke en Alex Jones altijd bezig over The New Word Order. Hun voorstellingen over hoe de wereld er straks uit zou zien leken rechtstreeks uit een dystopische film te komen of uit de pen van George Orwell. Sommige dingen zag je wel gebeuren, maar het geheel leek te bizar, te gruwelijk om te geloven.

Ik kon me nooit voorstellen dat mensen dat soort draconische inperkingen van hun burgerrechten zomaar zouden accepteren, in ieder geval niet zonder hevig verzet. Maar als ik nu zie hoe veel van dit soort inperkingen van onze vrijheden worden gebracht – als bescherming tegen een pandemie, het redden van een (al zieke) economie, het ‘redden van de planeet’ – dan zie ik dat het keihard opleggen van deze maatregelen nooit de bedoeling is geweest. Men laat de mensen er zelf om vragen door eerst een probleem of behoefte te creëren. Zo hebben we destijds ook vrijwillig al onze persoonlijke gegevens weggegeven aan de social media bedrijven die daar nu ontelbare miljarden mee verdienen en het vervolgens gebruiken als controlemiddel of manier om zich te bemoeien met het democratisch proces. Het is als de vampier die je in ooit je huis hebt uitgenodigd. The New World Order? Nog steeds een bizar concept. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik daar nu toch wat anders tegenaan kijk, hoezeer mijn hart zich ook tegen deze gedachte verzet.

COVID-19(84) angstporno naar next level

We zijn getuigen van een heel bijzondere tijd. In een onheilige kongsi met de Main Stream Media (MSM) neemt de overheid ons mee naar een soort surrealistische wereld die voor nuchtere mensen maar moeilijk te bevatten is. Nieuwe lockdown maatregelen staan voor de deur en het verplicht dragen van mondkapjes is nog maar een kwestie van tijd. Idem voor track & trace apps met uiteindelijk het vaccineren van alle burgers als voorlopig einddoel. Het bezoeken van festivals en events met veel mensen wordt straks een privilege dat alleen voorbehouden is aan De Gevaccineerden. We zien het langzaam opwarmen van de kikker in de pan met water en het kookpunt komt in zicht.

Toen we eerder dit jaar hoorden van de uitbraak van het COVID-19 virus in China, werd er in Nederland en de rest van Europa nog schouderophalend op gereageerd. Later, toen in de wintermaanden het virus in Europa landde nam de bezorgdheid wat toe, maar nog steeds spraken alle ‘experts’ en regeringsleiders van een soort griep die wel zou overwaaien. En toen begonnen de maatregelen en persconferenties van Rutte c.s. Het begon met flattening the curve, want we mochten niet teveel mensen tegelijk ziek laten worden. Maar het ziek worden werd toen niet als probleem gezien, want we zouden aansturen op groepsimmuniteit: als een bepaald deel van de bevolking mondjesmaat aan het virus blootgesteld zou worden, dan waren we als groep uiteindelijk veilig. De meesten zouden uiteindelijk alleen lichte klachten krijgen. Verder lag de focus op het beschermen van de ouderen. Kinderen waren veilig want die waren amper besmettelijk en konden er praktisch niet aan overlijden. Ons immuunsysteem zou de rest doen, want het was uiteindelijk een coronavirus: een virus waar we al zo lang als we weten mee te maken hebben en wat altijd later in het griepseizoen zijn intrede doet.

Maar toen werd er weer opgeschaald: we moesten zorgen dat de IC’s niet overbelast zouden raken. Onze IC-capaciteit was te beperkt (zeker als je ze vergeleek met die van Duitsland) en het virus was toch gevaarlijker dan we dachten. De eerder gepropageerde doemscenario’s van honderden duizenden doden alleen al in Nederland (en vele miljoenen in de wereld) dreigden aan de horizon. De viroloog werd opeens van een in een laboratorium weggeschoven nerd een graag geziene gast aan allerlei talkshowtafels. Iedere week kregen we opnamecijfers en sterftecijfers voor onze kiezen en de paniek was begonnen. Lockdown maatregelen, social distancing en thuiswerken werden de norm. Kinderen werden eerder na zware druk vanuit de angstige bevolking van de scholen weggestuurd, want er zou toch sprake zijn van gevaar. “De R1 moet omlaag”, opeens worden allerlei termen en zaken waar we zelfs in de zware griepseizoenen nooit van te horen kregen de onderwerpen die het nieuws domineerden. Dat de sterftecijfers na een paar maanden uiteindelijk zwaar achterbleven op de apocalyptische rekenmodellen die eerder gemaakt waren, werd niet besproken. En als iemand dat zou doen dan waren de ‘tegenvallende’ cijfers het bewijs van het strikte lockdown beleid. Een perfecte ketenredenering.

In 2018 kampten veel ziekenhuizen met een grote toevoer van patiënten en overvolle IC’s door het hevige griepvirus. Ik kan me niet herinneren dat destijds het landelijk nieuws daar toen bol van stond. Ook toen bleken de IC’s niet berekend op een crisis.

We gaan nog een stapje verder. Uit allerlei bronnen kwamen er steeds meer verhalen naar voren dat het zwaar gehypte verhaal misschien niet (helemaal) klopte. Informatie en experts die naar voren kwamen en openlijk twijfelden aan het officiële verhaal werden of doodgezwegen of simpelweg als complotdenker weggezet. Zowel publieke als commerciële media werkten opmerkelijk eenduidig samen om deze signalen actief uit de dagelijkse nieuwsstroom te filteren. Iedereen met een actieve internetverbinding en een basiskennis van zoekmachines gebruiken kon dit voor zichzelf waarnemen (helaas doen veel mensen dit nog steeds niet). Ook het feit dat er voor het eerst ‘handleidingen’ kwamen hoe mensen moesten denken en vooral hoe zij met andersdenkenden om moesten gaan, was een ongekend stukje propaganda dat ik zelden zag aan deze kant van de wereld. Zelfs in het onderwijs. Een bizar staaltje volksmennerij dat doet denken aan een Orwelliaanse DDR Stasi gedachtenpolitie. Een deel van de bevolking begint toch in opstand te komen en zet openlijk vraagtekens bij het overheidsbeleid. De sterftecijfers nemen steeds meer af en de regering reageert met versoepelingen om de bevolking wat koest te houden maar blijft waakzaamheid prediken met de “Tweede Golf” als Zwaard van Damocles. Ondertussen wordt de angst wereldwijd naar ongekend hoogte gestuwd door berichten uit landen waar het zogenaamd de hel op aarde is. Uiteindelijk vallen bijna alle sterftecijfers grotendeels mee en komen ze niet eens in de buurt van de eerdere doemscenario’s. In dat opzicht doet het denken aan de eerdere onjuist gebleken doemscenario’s van de varkensgriep en de Mexicaanse griep. Je zou zeggen dat zich hier een patroon aftekent waar wat van de leren valt…

De IC’s hebben amper coronapatiënten, dus het capaciteitsexcuus kan de prullenmand in. Sterftecijfers blijven dalen, de R1 gaat richting 0, de totale oversterfte blijft zelfs achter op die van het griepseizoen 2017-2018. De crisis lijkt bezworen. Maar nee, nu moeten opeens het aantal besmettingen terug gedrongen worden, want blijkbaar mogen mensen helemaal niet meer overlijden van de regering. En nu we in het onderste deel van de curve zitten en het griepseizoen goed en wel voorbij is, gaan de GGD’s als een malle testen. En nu worden we – na eerst de ziekhuisopnames, de IC-opnames en de vervolgens de sterftecijfers – overspoeld met berichten over hoeveel besmettingen er zijn. Er wordt echter helemaal niet gezegd of deze mensen symptomen hebben, ziek zijn, hoe ziek ze zijn en hoeveel mensen er uiteindelijk aan bezwijken. Puur besmettingen. Op basis van een test waarvan bekend is dat er serieuze kanttekeningen zijn wat betreft valse positieven. We krijgen alleen exacte aantallen voor de kiezen, maar de percentages van aantal besmette mensen blijft handig achterwege. Dat ligt namelijk tussen de 1 à 2%. Ja, slechts 1 of 2 mensen per honderd komt positief uit de tests. En dan weten we nog niks over hoe het met die mensen gesteld is. Cijfers die onvolledig zijn of zonder enige context gepresenteerd worden zeggen precies niks. Enige logische conclusie: ze worden enkel en alleen gebruikt om de mensen angst aan te jagen, niet om ze te informeren. Twijfel rondom deze cijfers wordt niet besproken, dat betekent dat je er geen volwassen keuze over kan maken.

Iedere dode lijkt er een teveel, totdat men zich realiseert dat er ieder dag mensen overlijden en de dood bij het leven hoort. Het feit dat er bijna een half miljoen mensen jaarlijks aan malaria wereldwijd overlijden haalt zelden het nieuws. Bijna net zoveel als COVID-1984 in dit jaar en dan ook nog in een veel beperkter gebied. Daarbij komt dat deze ziekte voor een groot deel jonge kinderen treft, terwijl corona hoofdzakelijk hoogbejaarden het laatste zetje geeft in combinatie met andere reeds aanwezige levensbedreigende aandoeningen (comorbiditeit). De overheid lijkt de natuurlijke gang van het sterven te willen verbieden, vooral bij ouderen. Misschien dat dit ook in de nieuwe coronawet opgenomen kan worden. Ons bestaan bestaat uit leven met virussen, infecties en bacteriën, het is cirkel van het leven. Dus moeten we (leren) leven met influenza, rhinovirussen (ook wel verkoudheid genoemd) en ook coronavirussen. Dat doen we al duizenden jaren en de beste bescherming daar tegen is ons immuunsysteem. Een fantastisch werkend mechanisme dat door honderden en zelfs duizenden jaren is fijngeslepen. En je kunt dit immuunsysteem zelfs helpen door gezond te leven, regelmatig te bewegen en goed op jezelf te letten. Geen vaccin voor nodig.

Er is nog veel dat we niet weten over de coronacrisis. Eerdere datamodellen en voorspellingen worden dagelijks ingehaald door reallife data, maar inmiddels lijkt het onbegonnen werk om daar de juiste conclusies uit te trekken. Kunnen we straks nog cijfermatig het onderscheid maken tussen een ‘echte’ tweede golf doden door corona en mensen die overlijden doordat zorg voor andere ziekten en aandoeningen ze eerder in het jaar ontzegd is? Of scharen we straks alles maar onder de noemer ‘coronadode’? Politiek en commerciële belangen hebben zich namelijk sterk naar voren gedrongen in dit verhaal, wat nu niet bepaald de beste basis is voor wetenschappers om hun werk objectief te doen. Daarnaast is de politiek absoluut niet bezig met het debat over te voeren beleid op een open en democratische wijze te voeren: er wordt duidelijk gestuurd op een eenzijdige narratief, tegenspraak wordt rücksichtslos en zonder wederhoor onderdrukt. Er wordt niet breed gekeken naar de implicaties van beperkende maatregelen en de effecten die ze hebben op de korte en lange termijn. Wat betekenen de genomen maatregelen zelf voor de gezondheid en uiteindelijk sterftecijfers op termijn? Welke afwegingen mag je maken als je spreekt over het verlengen van levens versus het slopen van je economie, zorg en maatschappij? Wie gaan daar allemaal over en vinden we daarin bepaalde meningen belangrijker dan andere? Welke keuzevrijheid blijft er straks nog over de burger? Die discussies worden absoluut niet gevoerd en de media stelt daar ook niet de juiste kritische vragen over. Wat er overblijft is een verstikkende orgie van angst en newspeak waarin de burger als gewillig vee bijeen gehouden wordt. Rijp voor de slacht?