De Broek van Nostradamus

Hans Teeuwen zong 23 jaar geleden al over de strakke groene broek van Nostradamus (die hem overigens goed stond). Michel de Nostredame, de Franse apotheker geboren in 1503 die eeuwige bekendheid verwierf met De Profetieën (Les Prophéties). Hierin deed hij allerlei (vage) voorspellingen voor vele eeuwen na zijn dood en waarover nog veel discussie bestaat of ze echt uitgekomen zijn of niet. Dat is het lot wat veel voorspellers treft, want wat ze roepen vaak dingen die mensen niet snappen of willen weten. Op dit moment is de wereld vol ongeloof over wat ons in de slipstream van COVID-1984 allemaal overkomt – 2020 is met recht een annus horribilis. En toch konden we weten dat dit zou gebeuren en de manier waarop. In het eerdere vijfluik van Endgame valt te lezen dat de NWO al decennialang – zo niet langer – al bezig is om de wereld in haar greep te krijgen. Een alomvattend plan dat bestaat uit veel verschillende plannen en projecten die allemaal toewerken naar dat ene doel: totale controle over de wereld en onderwerping van de mensheid in de Novus Ordo Seclorum. Pas in retrospectief krijgen de profeten gelijk, nadat ze eerder voor gek werden verklaard.

SFTID: Lockstep – The Manual

Eerder verwees ik al naar de publicaties waarin zwart op wit te lezen valt op welke manieren de NWO de wereld en maatschappij wil omvormen naar dit nieuwe wereldbeeld. Documenten die al tientallen jaren oud zijn en voor iedereen in te zien. Documenten, die als je ze nu leest, opeens vreselijk bewaarheid lijken. Waarom er dan niet eerder zwaar aan de klok gehangen werd hierover hoeft ook niemand te verbazen, aangezien de media dit soort grote onderwerpen doorgaans onberoerd laat. En ik vrees uiteindelijk de meeste mensen ook… Je zult zelf op zoek moeten gaan naar boeken of dieper moet graven op het internet. In het licht van de huidige chaos is onderstaand interview uit 2014 met onderzoeksjournalist Harry Vox wel interessant. Op zijn eigen energieke wijze vertelt hij aan de hand van het document Scenarios for the Future of Technology and International Development (SFTID) van de Rockefeller Foundation welke ellende eraan zit te komen voor de wereld. De Rockefeller Foundation heeft hiermee aan de hand van vier scenario’s verschillende uitkomsten voorspeld voor “uitdagingen en kansen” die de mensheid staan te wachten met technologie als centraal thema. Met name in het hoofdstuk Lockstep (p. 18) wordt een scenario geschetst waar autoritair leiderschap en overheidscontrole centraal staan wat uiteindelijk leidt tot beperkte innovatie en groeiende weerstand vanuit de burgers. In dit scenario staat een wereldwijde (griep)pandemie centraal waarbij het doortastende en autoritaire optreden van de Chinese overheid geprezen wordt als de manier om de pandemie te stoppen… I kid you not.

Zonder strakke groene broek maar als een ware Nostradamus beschrijft Harry Vox in 2014 de situatie waar we anno 2020 ons tot de nek aan toe bevinden. Echter, zijn kennis kwam uit een document dat vier jaar daarvoor al geschreven was door de Rockefeller Foundation.

Al zoekende kwam ik er achter dat ikzelf ruim voor deze tijd – zelfs voor het beruchte Rockefeller Foundation document – ook al Nostradamus’ groene broek had aangetrokken. In 2009 schreef ik op Zapruder Inc. een artikel over de NWO en het “National Security Study Memorandum (NSSM) 200: Implications of Worldwide Population Growth for U.S. Security and Overseas Interests” (klik hier voor het originele document). Dit document is inmiddels al meer dan 46 jaar oud en werd in 1989 vrijgegeven. Onder leiding van Henry Kissinger werd al een agenda beschreven waar de groei van de wereldbevolking gecontroleerd moest worden, met name in de ontwikkelingslanden. Mind you, de wereldbevolking bedroeg destijds met vier miljard iets meer dan de helft van nu… Dit document is het zoveelste bewijs dat de NWO agenda die we zich nu zien voltrekken al vele jaren in de maak is.

Kortom, iedereen die wat verder kijkt dan zijn neus lang is kan ook voorspellende gaven krijgen. De vraag alleen is of het voorspellingen zijn waar je blij van wordt. Ik ga ondertussen mijn groene strakke broek aantrekken en nog maar een keer luisteren naar het liedje van Hans Teeuwen. Nostradááááámus♪♫

Endgame: Epiloog

God foot (Pixabay)

Hoewel we oneindig veel kunnen schrijven over de doemagenda van de NWO, is het belangrijk om niet alleen naar de uitrol hiervan te kijken, maar ook naar hoe verwrongen dit wereldbeeld uiteindelijk is. Hoewel er op voorhand iets te zeggen valt over het willen aanpakken van problemen als vervuiling van de natuur, sociale en economische ongelijkheid, het uitputten van bepaalde grondstoffen en het steeds minder in harmonie leven met de natuur, kan de tegenstrijdigheid van de oplossingen die men aandraagt om deze problemen op te lossen niet groter zijn. Het uitgangspunt dat er een grote globale ramp nodig is om tot een reset te komen, lijkt op pragmatisch opportunisme (“we maken maar het beste van een slechte situatie”) wanneer die ramp zich ook daadwerkelijk voordoet. Maar het wordt een stuk angstwekkender wanneer we zien dat de ‘rampen’ kunstmatig worden veroorzaakt om dit doel te behalen. Dat geeft al de nietsontziendheid aan op welke manier men de ‘noodzakelijke’ veranderingen wil doorvoeren; kosten en slachtoffers niet gespaard. Hier spreekt men uit totaal geen vertrouwen te hebben in het zelfhelende en lerende vermogen van de mensheid. Wie niet horen wil, moet maar voelen.

Veel mensen hebben moeite met het idee van een verborgen agenda die zich onttrekt aan het democratisch proces en door een kleine elite wordt uitgedacht en uitgerold. En toch is dit bittere ernst. En nu zien we die agenda voor onze ogen uitgerold worden. Criticasters zeggen dat onze overheden te dom zijn om dit te bedenken en dat klopt voor een deel ook. Veel van deze onzalige ideeën worden uitgedacht door ngo’s en met name de verschillende denktanks die zich constant hiermee bezig houden. Hele boekwerken, handvesten, papers en conferenties zijn hierover voorhanden, maar weinig mensen die er aandacht aan schenken. En de media al helemaal niet. Wie er wel aandacht aan schenken zijn onze leiders en beleidsmakers. Nadat de theorie is uitgewerkt wordt het aan de man gebracht door miljardairs als Gates en Soros of ‘thought leaders’ als Klaus Schwab. Organisaties als het WEF, CFR, ISD, IMF, de VN en nog een hele trits aan allerlei afkortingen maken er samen met een aantal universiteiten hapklare brokken van. Vervolgens gaan de (supra)nationale overheden ermee aan de haal en vertalen dit weer naar nationaal en lokaal beleid. Steeds vaker gebeurt dat op lokaal niveau door aansluiting te zoeken met steden die een belangrijke positie in een land of regio vertolken. Op die manier gaat het van lokaal naar regionaal, naar (inter)nationaal. Politici worden vooraf gegroomd, gekocht of omgeturnd en anders opzij geschoven als ze de agenda niet willen dienen. Grenzen of gezindten kent het niet. Deze machine dendert onverminderd voort maar is voor de oplettende burger goed te zien.

De Australische evenknie van Hugo de Jonge – minister van volksgezondheid Brad Hazzard – legt in niet mis te verstane woorden uit dat we naar een New World Order gaan.

Meet Dr. Evil: Klaus Schwab

Eerder kwam de oprichter en huidige leider van het World Economic Forum al langs. Vanaf de jaren ‘70 bouwde hij aan zijn ngo die zou uitgroeien tot het WEF, waarna er nog een aantal andere ngo’s zouden volgen. Zijn gedachtegoed wat nu gecentraliseerd is rond The Great Reset, staat aan de basis van de NWO agenda. De doelen die hij omschrijft passen naadloos in Agenda 21 / 2030. In zijn recente boek The Great Reset windt de voorzitter er geen doekjes omheen dat de coronacrisis precies op het juiste moment komt om vanaf nu het roer drastisch om te gooien. Lezend door zijn boek en kijkend naar de filmpjes van het WEF valt een terugkerend patroon op: de problematiek die beschreven wordt lijkt reëel en terecht aangestipt, alleen geven de aangedragen oplossingen steevast een dystopisch en onmenselijk gevoel. Tegenstrijdig ook. Los van de synthese die Schwab voorstelt, spreekt er ook een grote mate van megalomanie uit en een toenemende ontkoppeling van de realiteit: als je vanuit een bepaald gedachtegoed blijft doorredeneren met mensen die er hetzelfde in staan, ontstaan er meestal de meest verschrikkelijke ideologieën. Hoewel zijn ideologie over de mensheid gaat, lijkt alle menselijkheid eruit gesloopt. Maar duidelijk is dat Schwab wereldwijd een drijvende kracht is achter de uitrol van de NWO agenda.

In zijn boek beschrijft Schwab dat de COVID-1984 crisis voor een economische reset zal zorgen die zijn weerga niet kent. Uit niets in zijn schrijven blijkt compassie voor de vreselijke gevolgen hiervan. Nee, het is slechts een noodzakelijke hobbel naar het heilige doel. Collateral damage. Hij onderkent dat het midden- en kleinbedrijf de motor voor economie is en verantwoordelijk voor meer dan de helft van de banen. Hij geeft echter ook aan dat de crisis deze sector onevenredig hard zal treffen en mogelijk nooit meer de oude wordt. En dit past in zijn visie. De bedrijven die het best gesteld zijn om deze crisis te overleven, zijn de grote ketens en de multinationals. Fysieke winkels zullen het in toenemende mate afleggen tegen de internationale online reuzen. Hierbij vraagt hij zich niet af in hoeverre dit wenselijk is en of dit in het voordeel is van de mensheid. We weten allemaal hoe deze bedrijven hun business runnen: productieprocessen worden tot het uiterste uitgeknepen en geoptimaliseerd. De klant staat niet centraal, maar de eigen machtspositie en de aandeelhouderswaarde. De footprint van deze bedrijven is meestal schadelijker dan de meeste kleinere, lokale producenten. De verhalen van voedselgiganten als Coca Cola, Nestle en Heinz over hoe zij omgaan met hulpbronnen – ten koste van lokale producten en burgers – en de toevoegingen en technologieën die zij in hun producten stoppen, hebben niks meer met natuurlijke productie te maken. Weinig respect voor mens en natuur, hoezeer ze dit ook beweren wel te hebben via hun gelikte propaganda. Ook komen hun producten de gezondheid van de mensen vaak niet ten goede.

Instrumenten van onderwerping

Hetzelfde geldt voor de sterke vaccinatie en immunisatie agenda die vanuit het WEF en agenda 2030 wordt gepusht, met Bill Gates als de zelfbenoemde vaccin messias. In plaats van uit te gaan van de natuurlijke balans en de kracht van een gezond immuunsysteem, gaat men uit van een imperfect natuurlijk systeem dat geholpen moet worden met allerlei vaccins en palliatieve medicatie. Hierbij kijkt men niet naar hoe al deze stoffen samenwerken en wat ze uiteindelijk doen in het lichaam van mensen. Totaal geen holistische benadering van gezondheid. Risico’s voor de mens worden tot koude, klinische rekensommen gereduceerd. Men zou de nadruk moeten leggen op gezonde, natuurlijke voeding, voldoende beweging en het reduceren van stress en een terughoudende gezondheidszorg die gericht is op preventie zonder onnodige vaccins en een curatieve insteek wanneer dit nodig is. Ook hier zijn de grote farmabedrijven de winnaar in het verhaal, waarvan we eerder aantoonden dat zij nu niet het beste voor hebben met de gezondheid van de mensheid maar wel alles met aandeelhouderswaarde; hun businessmodellen draaien op de perverse prikkel van mensen die ziek blijven, niet op mensen die (direct) genezen. Hetzelfde geldt in meerdere mate voor de tech-bedrijven: hun technologie zal niet gebruikt worden om mensen echt onderling te verbinden en de mensheid te verheffen, maar eerder om ze te verbinden aan Het Grote Systeem zodat ze op ieder moment gecheckt en gecontroleerd kunnen worden. Het afschaffen van cash en de bewegingsvrijheid doordat alles gemonitord wordt moet zorgen voor totale controle zodat er niets mis kan gaan.

Een andere belangrijke ‘wetenschap’ die centraal staat in de uitrol van de NWO agenda is het beïnvloeden van gedrag van de de massa en het individu; een typisch technocratisch stokpaardje wat weer naadloos past in het nieuwe sociale contract dan men door de strotten van de mensen wil rammen. Misschien wel het meest kwaadaardige en subversieve instrument dat men toepast, omdat het ingericht is op het verstoren, verdraaien en manipuleren van de perceptie en waarden van mensen. De denktank Institute for Strategic Dialogue (ISD) zit hier vol in: hun website biedt een schat aan handreikingen en analyses over hoe de publieke perceptie beïnvloed kan worden. Interessant is ook te zien wie in de besturen van deze club zitten: een elite die ver af staat van het normale volk. Hun insteek is om te infiltreren binnen het weefsel van gemeenschappen door het gebruik van influencers, belangengroepen, bewegingen en opiniemakers. Tevens staan ze de manipulatie van (social) media voor en infiltratie van scholen en gemeenschappen om meningen de juiste kant op te sturen; meestal onder het excuus van het bestrijden van extremisme. Want alles wat niet in de narratief past of kritisch is wordt als extremistisch gelabeld. Ook het Mindspace rapport dat door Imperial College (die van lachwekkend inaccurate datamodellen voor de COVID-1984 pandemie) en de RAND Corporation (denktank voor het Pentagon) is gemaakt, legt in detail uit hoe beleidsmakers gedragsbeïnvloeding het best toe kunnen passen. Zo maakt men van een autonoom individu die zelf rationele beslissingen neemt, een volgzame burger wiens gedrag automatisch is en wordt beïnvloed door de keuzes die zijn omgeving hem voorschotelt.

Spiro Kouras met een wrap-up van de NWO agenda, die met COVID-1984 de globale crisis kreeg waar het al die tijd op wachtte.

Trans-humanistische agenda van het WEF

In Schwab’s dystopia gaat het nog een stap verder met het elimineren van de menselijkheid: mensen zouden beter functioneren wanneer ze meer versmelten met de eerder aangehaalde technologie. In eerste instantie wordt die versmelting verkocht door de lammen te laten lopen en de blinden weer te laten zien, maar de volgende stap is om iedereen letterlijk aan de matrix te hangen. Niet alleen kan men mensen beter monitoren door ze aan Het Systeem te hangen – Elon Musk’s project NeuraLink is hier een mooi voorbeeld van – maar de volgende stap is om ook hun gedachten te registreren en hun realiteit met virtual of augmented reality te beïnvloeden. En dan op zo’n wijze dat men het verschil tussen realiteit en virtueel niet meer kan maken. De Minority Report thought crime is dan niet ver meer (er zijn nu al slimme camerasystemen die aan de hand van lichaamstaal agressie van mensen kunnen voorspellen). De trans-humane agenda is eigenlijk eugenetica 3.0 en verraadt de intenties van Schwab compleet, mocht zijn enge accent dat nog niet weggegeven hebben. Laten we niet vergeten dat eugenetica en de sterilisatieklinieken die in de jaren ’30 in de VS werden opgericht pas in de jaren ’60 van de vorige eeuw werden opgeheven; niet alleen de nazi’s waren hiermee bezig. Dit gedachtegoed is ondergronds gewoon doorgegaan.

Nergens vragen mensen als Schwab zich af of de offers hiervan opwegen tegen het gebrek aan vrijheid en persoonlijke expressie. Nergens geeft hij aan dat hij dit getoetst heeft aan de belevingswereld van normale mensen en hoe zij een betere wereld zien. Nergens vraagt hij zich af of deze middelen en de manipulatie van mens en natuur nu echt de volgende stap zijn in onze gezamenlijke evolutie. En nergens een afweging of de hem zo geliefde Vierde Industriële Revolutie bedoeld is om de mens tot ultieme slaaf te maken van Het Systeem. Het geeft aanleiding tot de zoveelste Bijbelse vergelijking waarin Adam en Eva in perfecte harmonie leven in het paradijs Eden. Een schijnbaar perfecte wereld met dien verstande dat ze zonder het te weten onder de heerschappij van een almachtige god leven, onder zijn voorwaarden en zonder eigen vrije wil. Pas als hun vrije wil en zelfbeschikking wordt gegeven (kennis!) door de slang, worden ze uit het paradijs verstoten door een boze god. Maar ze hebben wel de vrijheid om hun eigen toekomst en wereld in te richten en te leren van de consequenties van hun eigen handelen. Het eeuwige dilemma tussen een schijnbaar perfecte leefwereld zonder vrije keuze of een imperfecte waarbij je zelf over je lot kan beschikken. Mensen als Schwab lijken zichzelf een godcomplex te hebben aangemeten waarin zij voor de mensen een Nieuw Eden willen scheppen en daarom de vrije keuze van de mens af moeten nemen. Net als God de Zondvloed gebruikte om de boel te resetten, gebruikt de NWO kunstmatige rampen om met een ‘schone lei’ te beginnen. Herhaalt de geschiedenis zichzelf..?

Ondertussen, in Nederland…

Ook in Nederland is de agenda van de NWO geland. Misschien nog niet in de heftige mate zoals in China en Australië, maar ook hier spreken de leiders zich uit over hun behoefte aan een nieuwe wereldorde. Hugo de Jonge is samen met o.a. Rutte een typische exponent van de totale dienaar aan de NWO-agenda. Niet alleen door zijn volkomen doorgeslagen coronabeleid dat iedere dag door steeds meer feiten compleet failliet is verklaard, maar ook door zijn monomane en soms psychopathische gedram over vaccinatie en het feit dat we offers moeten brengen en dat tegenspraak en verzet tegen zijn beleid eigenlijk antisociaal is. In zijn recente speech voor de Abel Herzberglezing laat de minister doorschemeren wat zijn echte intenties zijn en welke agenda hij daadwerkelijk dient. Ook hierin weer de verwijzingen naar het “inleveren van persoonlijke vrijheid voor het algehele goed en onderlinge solidariteit” en de noodzaak voor een nieuwe samenlevingsagenda. Een mooi staaltje newspeak voor wat Schwab een “new social contract” noemt: het opgeven van de persoonlijke soevereiniteit voor meer solidariteit en het grotere ‘maatschappelijke doel’. Een holle frase die sterk doet denken aan het neo-communistische gedachtegoed dat we ook in China zien. Dat Hugo hierin de mensen niet vraagt wat zij vinden van zijn nieuwe samenlevingsagenda tekent maar weer de monomane benadering van de man en deze regering. Tegelijk probeert hij de toenemende kritiek op zijn beleid te vertalen naar een bevestiging van zijn gelijk: “zijn al die grote harde woorden niet inderdaad een schreeuw om meer gemeenschapszin …? Is het niet een schreeuw om meer samen en minder alleen?” Hugo vertaalt weerstand op zijn beleid als een roep om meer van hetzelfde en een aanmoediging dat hij nog meer zijn best moet doen om door te drammen. Een briljant staaltje omdraaikunde, zelfhypnose en demagogie. Mao zou trots op hem zijn.

Mark R. die zijn marsorders krijgt van de zoon van Soros…?

En voor de mensen die hoopten dat koning Willem-Alexander de bevolking nog zou redden van de spoedwet en de doorgeslagen politici: think again. De koning zit tot aan de schouders in de NWO, net zoals zijn opa en moeder dat waren. In zijn troonrede van dit jaar sprak hij ook al over multilaterale wereldorde, wat dus niets meer is dan een nieuwe wereldorde. Je moet wat getraind raken in het herkennen van deze newspeak, maar daarna zie je het overal terugkomen. Blijkbaar was het voor de koning niet voldoende dat zijn overgrootmoeder en zijn opa ons land al tijdens de Tweede Wereldoorlog verraden hadden en dus doet hij het nog dunnetjes over. We zijn dus op elkaar aangewezen als het gaat om deze elite en hun zieke agenda het hoofd te bieden.

Geconfronteerd met al deze feiten zien veel mensen hier nog steeds geen kwaad in. Ze denken dat het met de coronacrisis en dit soort rare uitspraken wel allemaal zal loslopen. Ze zitten fout. Het plan van de NWO zit daarvoor veel te goed in elkaar en ze zijn geduldig in hun uitrol ervan. En mensen vergeten snel. Voor alle aspecten van onze samenleving is er een plan gemaakt en onze ‘domme’ politici hoeven deze alleen maar uit te voeren. Volgens sommigen was het echte startsein van de agenda gegeven met de aanslagen op de Twin Towers en het Pentagon, nu 19 jaar geleden. Maar eigenlijk is dit soort controle van alle tijden, alleen zag het er zelden zo onheilspellend uit.

Endgame: Deel IV – fight the power!

Als je het hebt over eugenetica en vaccinatie gaat het ook al snel over de depopulatie-agenda van de NWO. Bij de transitie of de Great Reset gaat men ook uit van minder mensen. Minder mensen betekent een minder zware last op het milieu, de aarde, haar grondstoffen en middelen. Klimaat en CO2-reductie worden ook vaak als argumenten gebruikt om de wereldbevolking in te dammen. Om de totale controle goed uit te kunnen oefenen moeten de mensen geconcentreerd worden in megasteden (of metropolen) waar de controle en het toezicht totaal is. Dat noemen we dan Smart Cities in newspeak. Maar om deze voorwaarde in te kunnen vullen zijn er uiteindelijk ook minder mensen nodig. Bill Gates heeft herhaaldelijk in interviews laten vallen dat hij de wereldbevolking wil reduceren met behulp van vaccinaties, gezondheidszorg en geboortebeperking.

Vaccins lijken een zeer geschikt middel hiervoor, aangezien de grote farmaceutische bedrijven inmiddels ook gevrijwaard zijn van schadeclaims mochten hun snel in elkaar geflanste COVID-1984 vaccins schadelijk blijken te zijn voor de bevolking. Die voorbehouden en disclaimers worden al volop gemaakt. Het risico en eventuele schadeclaims van bijwerkingen door vaccins worden verlegd naar de nationale regeringen die de vaccins aanschaffen voor hun bevolking. Een double whammy: de belastingbetaler betaalt de vele miljoenen voor de aanschaf voor de vaccins maar mag vervolgens ook de rekening oppakken wanneer de vaccins schade voor de volksgezondheid opleveren. En die schadeclaims kunnen enorm oplopen, zoals bijvoorbeeld de beruchte talkpoeder rechtszaken tegen Johnson & Johnson lieten zien. Ondanks die rechtszaken en megaclaims trekken de farmabedrijven toch aan het langste eind. Maar als we specifiek kijken naar schadeclaims inzake vaccinaties, dan is te zien dat er jaarlijks enorme schadevergoedingen worden uitgekeerd aan mensen die schadelijke gevolgen ondervinden van vaccins. Deze claims halen zelden het nieuws, maar verraden wel dat er het nodige aan de hand is met vaccins. In de VS werd in het laatste decennium ieder jaar meer dan 200 miljoen dollar aan schadevergoedingen uitgekeerd (vanaf 1989 bijna 4,5 miljard dollar in totaal). Ook het aantal claims is in de jaren na 2015 meer dan verdubbeld, waarbij de vaccins met de meeste claims respectievelijk de DTP-cocktail, influenza en MMR (mazelen, bof, rode hond) zijn. De meeste claims zijn ongespecificeerd.

Vaccin-, gezondheids- en klimaatdeskundige en toekomstige Antichrist Bill Gates over het reduceren van de wereldbevolking met 10-15%. De mensen zijn slechts een getal in een simpele berekening.

Multinationals, ngo’s en supranationale overheden spelen schaak op hoog niveau en hebben onuitputtelijke middelen. Het duurt vaak even voordat op lager niveau duidelijk wordt wat de gevolgen zijn, maar die gevolgen zijn ondanks de gelikte marketing vaak niet best. En op het eerste gezicht klinkt het allemaal progressief en wereldverbeterend, totdat je er achter komt dat mens en gemeenschap niet meer centraal staan. Steeds meer zeggenschap van de lokale gemeenschap en het individu moeten worden geslachtofferd om de wereldwijde agenda door te kunnen voeren. Dat begint met het zagen aan de wortels van wet- en regelgeving, lokale bestuurlijke macht en het zelfbeschikkingsrecht van de burger. In het begin wordt het gebracht als een innovatie of manier om je leven makkelijker te maken. Maar net zoals het gratis is om gebruik te maken van de social media platforms, betaal je met jouw gegevens en privacy. Niet alleen gebruiken ze het om meer spullen aan je te verkopen, maar gaandeweg betaal je een ultieme prijs doordat je vrijheid steeds meer wordt ingeperkt.

Verdeel & heers door versterken tegenstellingen

De COVID-1984 is op dit moment één van de belangrijkste instrumenten om de NWO-agenda vooruit te duwen. Maar op één paard wedden is niet iets wat de NWO doet en dus zien we op dit moment over de hele wereld een algehele staat van onrust en onderlinge twist. Hoewel de MSM in Nederland er (zoals altijd) weinig tot geen aandacht aan besteedt, lijkt het erop alsof in sommige delen van de wereld de apocalyps is uitgebarsten. In de VS branden de grote steden door rellen die door de MSM als zogenaamde vreedzame BLM en Antifa protesten worden verkocht. Grote steden als New York en LA maken een ware exodus mee van de welgestelden en de gegoede middenklasse, omdat ze vrezen dat dit het begin van het einde is. De verkiezingen die in aantocht zijn versterken dit alleen maar, omdat men vreest voor meer burgerlijke onrust als de verliezende partij de uitslag van de verkiezingen niet accepteert. Maar ook in Europa zien we de onrust toenemen. In Zweden nemen de tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen steeds meer toe en met name tussen mensen met een immigratieachtergrond en de autochtone bevolking. Zozeer, dat ook de lokale MSM niet meer kan ontkennen dat er ernstige maatschappelijk problemen zijn. De ongecontroleerde immigratie van vluchtelingen zorgt in heel Europa voor problemen en groeiende tegenstellingen onderling. Het feit dat de enorme vluchtelingenstromen vaak het gevolg zijn van eerdere westerse inmenging in deze kwetsbare landen, blijft in media en politiek compleet onbesproken.

Ook in Nederland zien we de groeiende tegenstellingen tussen verschillende bevolkingsgroepen. De hele discussie omtrent BLM en racisme ondermijnt de sociaal-maatschappelijke structuur van onze gemeenschap en zet niet aan tot meer wederzijds begrip maar tot meer tegenstelling en haat. Door het onder druk zetten van lokale tradities probeert men tegenstellingen te versterken en de sociale cohesie te ondermijnen. Hetzelfde geldt voor de compleet uit de hand gelopen genderdiscussies die lijnrecht ingaan tegen biologische feiten en gender reduceren tot een sociaal construct en uiteindelijk een persoonlijke keuze. Ook hier zien we uiteindelijk geen fundamentele discussie over dit onderwerp, maar dat de discussie vooraf al gekaapt wordt door partijen die over elkaar heen struikelen om zo politiek-correct mogelijk te mogen zijn. Inhoudelijke kritiek op het onderwerp wordt direct uitgelegd als discriminatie of ‘onderdrukking van het patriarchaat’. Een beetje zoals kritiek op de Israëlische regering standaard wordt uitgelegd als antisemitisme. De dooddoener voor iedere inhoudelijke discussie.

Los van de inhoud en waar je staat in deze discussies, als je het van een afstand bekijkt kan je er niet meer omheen dat al deze gebeurtenissen bedoeld zijn om te destabiliseren en samenlevingen te ontwrichten. De timing van dit alles is geen toeval meer. Door bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten zal er minder weerstand zijn bij het invoeren van de agenda. De eenheid om hier gezamenlijk tegen op te treden ontbreekt en men is meer met elkaar bezig dan de toenemende erosie van onze vrijheden en zelfbeschikkingsrecht. Ondertussen wordt de crisis ook handig gebruikt om ellende die in het verleden is aangericht ongezien op te ruimen, zoals het compleet uit de klauwen gegroeide schuldensysteem en de onhoudbare financiële sector die eraan vast hangt. Een economische meltdown was slechts een kwestie van tijd, maar het ultieme excuus is nu gevonden. Omdat er al decennialang aan de agenda is gewerkt is het tempo van de uitrol ook hoog. Dat maakt dat er tegen in opstand komen lastig is, zeker als de eenheid onder burgers ontbreekt en politici niet weten wat te doen – of erger – de agenda actief dienen.

Jerry Day vertelt haarfijn hoe de fake COVID-1984 crisis onder andere als excuus wordt gebruikt om het failliete financiële schuldensysteem op te blazen en het geld omhoog te laten vallen.

Hoewel deze zaken van bovenaf door globale machten worden gecontroleerd, is het zaak om te kijken hoe dit lokaal uitpakt. Wanneer we signalen horen dat onze pensioenen onder druk staan, we meer moeten vergroenen, van het gas af moeten of dat bepaalde wetgeving onder druk van Europa aangepast moet worden ‘om in de pas te lopen met de andere lidstaten’ moeten er direct alarmbellen afgaan. Niet alle progressie is er namelijk op geënt om ons verder te brengen. Het meeste is erop ingericht om de burger in de permanente staat van onrust te houden, want vanuit angst ben je geneigd de slechtste (lees: de makkelijkste) beslissingen te maken. Passief blijven toekijken is er niet meer bij: dit waait niet over of zal drastisch veranderen wanneer er een andere politieke partij aan de macht komt. Ondanks de verkiezingsretoriek dienen alle gevestigde partijen de agenda. En invloedrijke dissidenten die mogelijk de uitvoer van de agenda bedreigen worden of omgeturnd of uiteindelijk kaltgestellt. Letterlijk. Pim Fortuyn is daar het bewijs van.

We are the media!

Wat rest is de ogen en oren goed open houden en gezamenlijk of individueel daar de invloed uitoefenen waar dit het meest effectief is. Dat betekent dus niet alleen vanuit de luie stoel het ermee oneens zijn door online petities te ondertekenen of kritische social media posts te liken. Het betekent de straat op gaan, goed om je heen kijken naar wat er gebeurt. Het actief ondersteunen van lokale initiatieven die wel de mens en gemeenschap voorop stellen en daar horen soms ook demonstreren en protesteren bij. De meeste MSM hebben compleet afgedaan en daarom is het zaak om onafhankelijke media te vinden – en te ondersteunen! – die wel een gewogen en eerlijk beeld brengen van de issues die ertoe doen. Goede journalisten die aan waarheidsvinding doen zijn er nog steeds, maar vinden binnen de MSM geen plaats meer. Ondersteun ze daar waar mogelijk of draag bij aan hun onderzoek. Ga in gesprek met de mensen om je heen en deel je twijfel over bepaalde zaken en de alternatieve informatie die je hebt, zodat ook zij een gewogen afweging kunnen maken. Probeer invloed uit te oefenen op lokaal bestuur, ook door bestuurders bij te brengen dat ze (vaak onbewust) een uiteindelijk onmenselijke agenda uitvoeren. Sommige lokale bestuurders zijn gevoelig voor een goed onderbouwd verhaal waar een flink aantal mensen voor staan. Maak gebruik van je spreekrecht bij gemeenteraadsvergaderingen of het spreekuur bij bestuurders. Bereid je goed voor en probeer lokale bestuurders en politici te overtuigen dat ze soms initiatieven ondersteunen die uiteindelijk niet het beste voor hebben met hun gemeenschap. Uiteindelijk gaat het ook om hun bestaansrecht. Zodra de NWO haar agenda uitrolt zitten zij immers zonder baan en krijgen ze hun marsorders van ver weg.

Als laatste nog iets over de mensen en organisaties achter de NWO. Zoals in Deel I aangegeven is kun je online veel vinden over wie hier nu deel van uit zouden moeten maken. Een aantal organisaties als het World Economic Forum, de Rockefeller Foundation, WHO en de VN zijn duidelijk zichtbaar en drijvende krachten achter deze Nieuwe Wereldorde. Veel hiervan blijft in nevelen gehuld, maar het is wel duidelijk dat deze mensen en organisaties een heel ander wereldbeeld hebben dan de meeste normale mensen. Soms grootgebracht in een achtergrond van veel rijkdom, macht en privilege wat weer zorgt voor een totaal andere kijk op de medemens en de wereld. Ergens logisch, want deze mensen zijn in staat echte invloed uit te oefenen met hun connecties en middelen. Dat is wat anders dan ongeveer twee keer in de vier jaar een stembiljet mogen invullen. Wie het allemaal ook zijn en welke positie ze ook hebben in het geheel, de belangrijkste eigenschap is dat hun invloed en macht zich grotendeels onttrekt aan het democratisch proces. Uiteindelijk zorgen ze er wel voor dat hun doelen gelegaliseerd zijn en verankerd worden in het beleid van landen, maar de weg naar die doelen toe komt niet tot stand in gesprek met het volk. De vrije keuze ontbreekt. De politici die van hen hun marsorders krijgen (en soms onderdeel uitmaken van de clubs) zorgen ervoor dat de NWO agenda prevaleert.

In de tijd dat monarchen nog de ultieme heersers waren, waren de verschillen tussen de elite en het klootjesvolk enorm. In die tijd was het grote verschil niet alleen de rijkdom, maar met name de overdaad aan kennis die de elite bezat. Nog steeds bezit de NWO onuitputtelijke middelen, maar lijkt er op het gebied van kennis wel een verschuiving te zijn gekomen. Ja, veel geld koopt veel kennis, maar tegenwoordig hebben we meer toegang tot informatie en kennis dan ooit tevoren. Gekoppeld aan het feit dat de ‘normale’ mensen nog ruim in de meerderheid zijn, geeft dit zeker een kans om de NWO en hun plannen het hoofd te bieden. Makkelijk zal het niet zijn, maar onmogelijk ook niet. Het alternatief is totale slavernij in een onmenselijke wereld.

Endgame: Deel III – Agenda 21 / 2030

Wat is nu die volgende stap, die totalitaire agenda waar we nu een aanloop naar zien? Wat wil de NWO nu echt met de wereld? Volgens veel mensen ligt het antwoord besloten in Agenda 21 en Agenda 2030. Agenda 21 is een actieplan voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties dat in 1992 door 178 regeringen is getekend (inclusief het Vaticaan). Het plan richt zich op de gehele 21ste eeuw (vandaar 21) waarbij hun uitvoering gefixeerd is op 2030, nadat men eerder concludeerde dat het jaar 2000 niet haalbaar was. Vandaar dat deze begrippen door elkaar gebruikt worden. Specifiek zijn er in 2015 voor het jaar 2030 17 globale doelen gesteld die dan uitgevoerd moeten worden; 2030 is een sub-agenda van Agenda 21, feitelijk.

Van lokaal naar supranationaal

Bestuurlijk gezien verlegt de agenda de daadwerkelijke macht van alle belangrijke besluiten naar een wereldregering, waarbij de lokale (nationale) overheden worden gereduceerd tot uitvoerende instanties. Eigenlijk wat we al in het klein in toenemende mate zien gebeuren in Europa. De invloed van burger op deze besluiten en de macht die deze besluiten neemt, is nagenoeg nihil. Zo wordt het democratische proces compleet omzeild. Wat meteen duidelijk wordt van de agenda is dat ze – weer volgens Hegel – is opgehangen aan enorme problemen en rampen-in-wording die de wereldbevolking bedreigen als er niet wordt ingegrepen. Het basisgegeven is dus weer angst. Naast pandemieën zijn dat natuurlijk ook de dreigende klimaatverandering die zogenaamd door menselijk handelen wordt veroorzaakt. Klimaatverandering die ons niet alleen natte voeten gaat bezorgen, maar ook onze voedselproductie onder druk zet. Het toverwoord om dit op te lossen is steevast duurzaamheid (sustainability). Uiteraard wordt alles verpakt als mooie, inclusieve ‘groene’ lokale initiatieven. Think global, act local. Deze initiatieven gaan niet alleen de wereld redden en alles biologisch en duurzaam maken, maar ook de arme aardappelboer in de Sahel in staat stellen om zijn boterham te verdienen. De marketing is gelikt en erop gericht dat mensen zich er goed bij voelen en bij aan willen sluiten. Unicorns and rainbows for all.

Controle over de voedselvoorziening is een essentieel onderdeel in de uitvoering van de agenda en dat begint bij het begin: de zaden en het verbouwen van gewassen. Dat dit alles gebeurt met verlammende patenten en GMO-gewassen van de grote corporaties is iets wat zorgvuldig uit de propaganda gehouden wordt. Het controleren van het voedsel wordt gedaan door een combinatie van genetische manipulatie (terminator seeds) en patentering van zoveel mogelijk gewassen. Door het patenteren van leven, feitelijk de natuur, haalt men het zelfbeschikkingsrecht van boeren weg. Boeren die normaliter vrij zelfvoorzienend hun vak konden uitoefenen zijn weer lijfeigenen van leenheren als Monsanto en Bayer. Kijken we dichter bij huis, dan zien we ook dat deze sector langzaam maar zeker de nek wordt omgedraaid door de regering en Europa.

De briljante Spiro Skouras en Rosa Koire over Agenda 21 en Agenda 2030. Met dank aan Café Weltschmerz voor de Nederlandse vertaling. Een must-see.

Het probleem is alleen dat hiervoor veel bestaande nationale wetgeving en zelfs grondwetten gesloopt moeten worden om al deze macht aan één supranationale wereldregering over te leveren. Met dat in gedachte zien de stuurloze maar destructieve protesten van Antifa en BLM in de VS er opeens heel anders uit; deze ‘problemen’ gaan straks heel vergaande oplossingen krijgen. En dus ook de maatregelen die worden genomen uit naam van de coronacrisis. Het is de opmaat om lokale invloed van burgers en mogelijk dissidente bestuurders uit elkaar te slaan. Het WEF spreekt dan ook over de Great Reset: een bijna bijbelse voorwaarde waarbij eerst alles kapot moet om daarna een nieuwe wereld op te bouwen. Ordo Ab Chao: orde uit chaos. In plaats van een allesverwoestende zondvloed gebruikt men nu wat meer hedendaagse rampen om de tafel schoon te vegen. Van belang hier is dat ook de sociale cohesie van mensen kapot moet, zodat men zich niet gaat verenigen tegen deze onmenselijke agenda. Met de huidige crises zien we de tegenstellingen en het vertrouwen in de lokale overheden ook zienderogen afnemen. Alle menselijke structuren en tradities die we van oudsher kennen, waarmee we vertrouwd zijn en die ons verbinden, worden afgebroken. We zien het al gebeuren met corona, waarbij families uit elkaar gerukt worden. Hierdoor zullen we het vertrouwen in elkaar verliezen en ons uiteindelijk gaan richten tot het Grote Systeem dat alles voor ons zal regelen en ons zal ‘beschermen’. De mens wordt tot een afhankelijke slaaf van het systeem gemaakt. De perfecte wereldburger.

Een interessante verhandeling over hoe het wereldwijde coronabeleid door de WHO in ons landelijk gezondheidsbeleid is gerommeld. En rest van de wereld.

Inventarisatie + Controle

Deze agenda heeft invloed op alles van ons leven: onderwijs, gezondheidszorg, energie, wetshandhaving, ruimtelijke ordening maar ook zaken als sociale cohesie. Eigenlijk komt het erop neer dat alles in de wereld wordt geïnventariseerd én gecontroleerd: alle water, land, grondstoffen, arbeid, productie, dieren, planten, bouw, informatie, educatie en uiteindelijk alle mensen in de wereld. Dat laatste is de Endgame: totale controle om een zogenaamde perfecte maatschappij te bouwen. En die controle wordt niet in handen gelegd van democratisch gekozen leiders die uit ons midden komen, maar bij niet-democratisch gekozen corporaties en technocraten zonder enige binding met de mensen of het land. Multinationals (corporations) hebben inmiddels de zelfde rechten als fysieke personen en trekken zich niets meer aan van grenzen en lokale wetgeving. De totale controle over de eerdergenoemde zaken verzekert ze ervan dat de transitie naar de New World Order soepel zal verlopen.

Via het onderwijs worden de kinderen alleen nog maar opgeleid om straks als werkdrones in het zorgvuldig opgebouwde systeem te passen, zonder teveel eigen mening en tegenspraak. Past die mal niet, dan zijn er altijd nog de gedrag beïnvloedende drugs om het tij te keren of zelfs ingrijpen van de overheid wanneer de ouders niet geschikt geacht worden. Voor de NWO is China het lichtende voorbeeld van waar we naartoe moeten: met haar bijzondere vorm van neoliberaal ‘communisme’ oefent de staat totale controle over haar onderdanen en bedrijven uit. Technologische innovaties helpen om de totale controle over de bijna 1,4 miljard inwoners te houden. Het mooiste voorbeeld hiervan is het sociaal krediet systeem: een verknoping van allerlei databases en technologieën om alle aspecten en handelingen van de burgers in de gaten te houden en ze een cijfer te geven voor hun gedrag. Een hoge ranking geeft toegang tot bepaalde privileges (zoals korting in het openbaar vervoer of op de ziektekostenverzekering) maar een lage ranking sluit mensen uit van bepaalde zaken en leidt tot public shaming, en uiteindelijk een bezoekje van de overheid. Total compliance dus. Het bizarre aan dit experiment is dat de mensen het nog een goede zaak vinden ook.

In China wordt al volop geëxperimenteerd met het digitale social credit system dat haar onderdanen in ‘modelburgers’ moet veranderen.

Technologie speelt een sleutelrol in dit alles. Nu de techniek op het niveau komt dat total surveillance mogelijk wordt, zien we een versnelling van de uitrol van de agenda. De wildgroei aan camera’s en sensoren in de publieke ruimte, de enorme toename van satellieten met lage omwentelingsbaan (zodat alles op aarde gezien, gehoord en geregistreerd kan worden) en uiteraard de uitrol van het 5G netwerk, passen allemaal in het mogelijk maken van de total surveillance. Mensen die slim denken te zijn door hun smartphone weg te doen, kunnen het vergeten: daar zijn de camera’s en sensoren voor. 5G zorgt ervoor dat binnen- en buitenruimte omgetoverd wordt tot één groot platform, waarbij smart devices of wearables niet meer nodig zijn. Privacy in het 5G platform is dan ook definitief voorbij. Het successievelijk verbannen van contant geld door digitaal betaalverkeer zorgt ervoor dat je geen enkel voedsel of dienst kunt kopen zonder dat het te traceren is. Dus ook die ongezonde hap en dat lekkere biertje wat eigenlijk niet zo gezond voor je is. Informatie die je ziektekostenverzekeraar interessant zal vinden als je in de toekomst een beroep op hun verzekering doet.

Voormalig VS Brigadier-Generaal Robert Spalding spreekt o.a. over wat het 5G platform dat China ontwikkelt uiteindelijk betekent voor onze privacy en welke rol het heeft in de total surveillance staat. Vanaf 1:17:06.

Kunstmatige Intelligentie – A.I. – zal hier een steeds belangrijkere rol in spelen. Het is namelijk ondoenlijk om ruim 7 miljard mensen in de gaten te houden en dus zullen ‘slimme software’ (ook een mooi woordje newspeak) en A.I. gebruikt worden om de schifting in alle data te maken. Dit betekent dat je niet meer in gesprek bent met mensen, maar machines. Koude, klinische datamodellen en algoritmen die geen redelijkheid en billijkheid kennen, geen empathie en nooit vergeten. En daar waar er nog mensen aan te pas komen zullen die worden ‘verbeterd’ met technologie om hun werk beter te kunnen doen. Niet alleen door mens en machine samen te smelten, maar uiteindelijk ook door het aanpassen van de menselijke genoom. De Borg van Star Trek lijken dan opeens een stuk minder sciencefiction. Eugenetica is nog steeds springlevend.

Klik hier voor Deel II: Coronacrisis als wapen

Endgame: Deel II – coronacrisis als wapen

Als men ooit zocht naar het bewijs dat er wel degelijk een wereldwijde agenda bestaat van de NWO, dan is de huidige coronacrisis de smoking gun. In een tijdsbestek van nog geen zes maanden zien we een fake pandemie die als een soort synthetische terreur losgelaten worden op burgers over de hele wereld. Het virus blijkt geen pandemie en is niet gevaarlijker dan de seizoensgriep. Er is een goed werkend medicijn voorhanden – hydroxychloroquine (HCQ) – dat duidelijk werkt in de eerstelijns zorg en ook effectief is als profylaxe (preventief, dus eigenlijk als een soort vaccin). Het wordt echter actief tegengewerkt door de farmaceutische industrie, organisaties als de WHO, regeringen en de MSM. Deze aperte leugen tegen alle bewijzen in dat HCQ een goedwerkend medicijn is, maakt duidelijk dat er een heuse infowar is losgebarsten. En men deinst nergens voor terug.

De sabotage van HCQ is de opmaat naar vaccins die de farmaceutische industrie in een kongsi met landelijke regeringen nog rijker moeten maken. Nog los van wat die vaccins op termijn gaan veroorzaken bij de gevaccineerde bevolking. Maar bij die leugens blijft het niet. Cijfers over sterfte, besmetting en ziekenhuisopnames directe gerelateerd aan COVID-1984 worden gemanipuleerd, uit context gehaald en soms ook vals gerapporteerd. De PCR-test die gebruikt wordt om besmettingen aan te tonen is ongeschikt en foutgevoelig en zegt niks over het gevaar dat de bevolking loopt. Ondertussen geven de cijfers – ook de officiële – geen enkele aanleiding om nog te spreken over een gevaarlijk virus en toch blijven strikte maatregelen van kracht. Sterker nog, ze worden verder opgevoerd en nemen Stasi-achtige trekken aan.

Mijn goede vriend Patrick Savalle legt uit waarom de PCR-test te onbetrouwbaar is om als enige manier besmetting van COVID-19 vast te stellen.

Zelfs al geloof je niet in de hier boven omschreven argumenten en houd je vast aan het officiële (en steeds veranderende) verhaal van de overheid en het RIVM, dan nog tekent zich een inconsequent en leugenachtig patroon af. Eerder schreven we al over de enorme inconsistentie in de aanpak van de coronacrisis door de overheid, waar we van geleidelijke blootstelling aan het ‘ongevaarlijke virus’ (herd immunity) vervolgens stappen maakten naar het ontlasten van IC’s, lockdown maatregelen en vervolgens richting vaccinatie worden gepraat met ondertussen mondkapjes en social distancing. Ondertussen worden de economie en middenstand (én de boeren) vakkundig gesloopt, de staatsbedrijven met subsidie overeind gehouden en worden protesten tegen dit beleid met harde hand en agents provocateurs uit elkaar geslagen. De overheid laat opeens een kant zien die veel Nederlanders niet hebben gezien in de afgelopen 40 jaar.

Wereldwijd is het al niet beter. In Australië en Nieuw-Zeeland is men Nazi 2.0 gegaan, met mensen die met geweld uit hun huis worden gehaald op verdenking van besmet te zijn met het coronavirus. Ouders met kinderen worden hardhandig gearresteerd, puur omdat ze demonstreren tegen het gruwelijke beleid dat hun overheid op hen loslaat, allemaal om niks. In Frankrijk lopen de mensen in de meeste binnensteden binnen en buiten verplicht met mondkapjes op, terwijl er steeds meer gebieden als “oranje” worden aangemerkt. Doordat het aantal besmettingen van 2,8 per 100.000 opeens steeg naar 9,7 per 100.000, brak opeens paniek uit in de stad Tours. Als het echte besmettingen zouden zijn heb je het dus over amper 0.01% besmette inwoners. Niet over ziekenhuisopnames of doden. Van een virus waar ruim 99% van herstelt. Complete hysterie om niets.

https://twitter.com/Poempieloempie/status/1298378936905236480?s=20

Onwerkelijke beelden uit Australië waar een demonstrerende moeder en haar kind met geweld van elkaar worden gerukt.

Opmaat naar meer verdeeldheid en controle

De coronacrisis is naast een doel op zichzelf, ook een manier om alvast wat pionnen in beweging te brengen voor het echte werk dat nog gaat komen. In het Hegeliaans is dit de these en zal de synthese straks niet alleen leiden naar meer surveillance en vaccinatie, maar naar meer van dit soort crises, al dan niet compleet gefabriceerd of ‘geholpen’. Incrementeel zal men de druk op burgers opvoeren, zodat zij deels vrijwillig – want men biedt een oplossing met ‘noodzakelijke bijwerkingen’ – hun vrijheden en privacy opgeven. Op die manier kan men meer controle op ze uitoefenen en ze zo meer afhankelijk van de staat maken. Je ziet het al gebeuren met de middenstand die langzaam gesloopt wordt, ten faveure van de grote online bedrijven als Amazon en Bol.com. De macht van de ngo’s – met name de Bill & Melinda Gates Foundation – neemt steeds meer toe. Nu wordt duidelijk hoe ver de tentakels van Gates reiken en hoeveel geld hij heeft geïnvesteerd om zijn vaccinatie-agenda, die hij al jaren voert, tot globale uitvoer te brengen. Duidelijk wordt ook dat hij in complete ketens heeft geïnvesteerd: van de World Health Organization (WHO), ‘onze’ RIVM, onderzoeksuniversiteiten, farmabedrijven die vaccins maken en MSM-platforms die zijn propaganda roeptoeteren. Hij heeft daarnaast ook wereldleiders persoonlijk benaderd met zijn plannen voor bevolkingsreductie, familieplanning (o.a. abortusklinieken) en vaccinatie. Zelden waren de belangenverstrengelingen, manipulatie en beïnvloeding zo pregnant duidelijk als nu. En hij komt er nog mee weg ook.

Ook zie je dat corona als een middel wordt gebruikt om meer verdeeldheid bij de burgers teweeg te brengen. Niet alleen op fysiek en sociaal vlak voor de onzinmaatregelen als het verbod op knuffelen en het bezoeken van je grootouders in hun verzorgingstehuis, maar ook door de vernederende handeling van het verplicht dragen van mondkapjes (als muilkorf). Social distancing is een regelrechte aanval op de menselijkheid, want menselijk contact is een basisbehoefte. Op de social media slaat men elkaar virtueel de hersens in over details als wel of geen aerosolen, de legitimiteit van de PCR en de effectiviteit van HCQ. Eigenlijk allemaal repressieve tolerantie. Toegegeven, dit zijn belangrijke details die de grote leugen aan het licht kunnen brengen, alleen vergeet men dat de COVID-Express in volle vaart doordendert en zich weinig aantrekt van feiten en online verontwaardiging. De maatregelen en propaganda volgen elkaar in sneltreinvaart op. En voordat er serieuze rechtszaken aangespannen kunnen worden en mensen ter verantwoording geroepen kunnen worden, is het kwaad al geschied.

Deze agenda is al jarenlang gepland en voorbereid en wij lopen achter de feiten aan. Het past grotendeels in de bandbreedte van de repressieve tolerantie. Nu weet iedereen bijvoorbeeld dat het voorwendsel van Irak binnen te vallen een leugen was. Dat was bij aanvang van die oorlog ook al bekend bij mensen die het nieuws volgden. Maar dat helpt het land niet meer, dat nu een failed state is. Ab Osterhaus heeft in 2009 de Nederlandse staat opgelicht voor vele miljoenen met zijn vaccins door valselijk de Mexicaanse Griep pandemie te pluggen. Toch mag deze crimineel nog vrij rondlopen en wordt hij zelfs door de MSM uitgenodigd als expert. Je ziet, zelfs als leugens uitkomen verandert dat in sommige gevallen weinig. Voordat het huidige bedrog echt aan het licht komt, zullen er belangrijke stappen gezet zijn in wet- en regelgeving die niet meer terug te draaien zijn. De opmaat naar een totalitaire agenda en complete controle over de burgers is dan een grote stap verder gekomen.

Hier zien we Ab Osterhaus en zijn handlangers een toost brengen op de succesvolle landing van de Mexicaanse Griep op Nederlandse bodem. Dit zou hem een miljoenenopbrengst aan vaccins opleveren. Zelden werd belangenverstrengeling en manipulatie zo open en bloot in beeld gebracht.

Klik hier voor Endgame: Deel I – De NWO

Endgame: Deel I – De NWO

Afbeelding door Pixundfertig (Pixabay)

Zo lang als ik bezig ben met het volgen en bijdragen aan alternatieve nieuwsgaring – zo’n 15 jaar inmiddels – werd er door een aantal mensen gesproken over de New World Order. De Novus Ordo Seclorum, waar notabene op het Amerikaanse dollarbiljet aan wordt gerefereerd. Ook een aantal Amerikaanse presidenten noemden de NWO en New World Government in hun speeches. De wereld onder één globale heerschappij. In de tijd dat ik nog voor Zapruder Inc. schreef waren met name mensen als David Icke, Alex Jones en een aantal schrijvers – zoals Robin de Ruiter – diegenen die de aandacht vestigenden op deze onzichtbare elite die achter de schermen aan de touwtjes trok. Alle majeure gebeurtenissen in het recente verleden en in de toekomst zouden door hun toedoen en met hun toestemming gebeuren. Een oppermachtige cabal die de mensheid als een soort vee ziet dat gecontroleerd en tijdig gemolken moet worden. Een supermachtige groep mensen met een vreselijke agenda voor de mensheid.

Persoonlijk had ik altijd wel een beetje moeite met de kenschetsing van deze groep en hun dystopische agenda, maar veel feiten wezen er wel op dat er krachten aan het werk zagen die zich onttrokken aan het oog van de meeste mensen én de zichtbare macht van regeringen. Maar ik vond de NWO ook een beetje een Deus Ex Machina: een alles verklarend kwaad waar je alle ellende van de wereld aan kon ophangen zonder dat nu duidelijk werd wie het nu waren. Plus het reptielenverhaal dat o.a. Icke eraan koppelde riep bij mij weerstand op. Als deze groep mensen bestond, dan was publieke zichtbaarheid en directe betrokkenheid duidelijk niet hun modus operandi, zoals echte puppet masters betaamt. Mijn haat-liefde verhouding met deze theorie bleef bestaan, maar doordat ik anders naar de ontwikkelingen in de wereld ging kijken, werd het steeds moeilijker te ontkennen dat er daadwerkelijk een groep mensen was die de wereld als haar oester beschouwde en eeuwenlang een steeds strakkere wurggreep op de mensheid uitoefende. Door de huidige coronacrisis is het laatste restje twijfel bij mij compleet weg: de NWO bestaat, ze hebben een vreselijke agenda en we zitten vastgesnoerd richting Endgame.

Er bestaat wat spraakverwarring over het begrip New Word Order: sommigen bedoelen daarmee de (geopolitieke) verhoudingen tussen de machtsblokken in de wereld – denk aan de Westerse wereld / NAVO vs. de voormalige Sovjet-Unie. Anderen bedoelen met NWO een geheime laag die boven de geopolitieke spelers zit: de cabal, de Families en bloedverwanten die de wereld al eeuwen besturen voor en achter de schermen. Over deze laatste groep gaat het hier. Niet zozeer de personen, als wel het doel dat ze nastreven. Soms worden ze ook de Illuminati genoemd. Overigens hebben die twee begrippen wel zeker relatie met elkaar, alleen reikt de agenda van de NWO/Illuminati veel verder en langer. Er is door veel mensen veel geschreven over wie nu deel uitmaakt van de NWO en wie er nu allemaal aan de touwtjes trekken. De Rothschilds komen meestal daar als de über puppet masters uit, op de voet gevolgd door de koningshuizen uit Engeland en Nederland. Anderen noemen weer de Rockefellers en een hele trits aan andere high society bestaande uit adellijke families en industriële geslachten, zoals de Morgans, Russells en Warburgs. Hoe dan ook, het is voer voor eindeloze avonden aan obscure YouTube filmpjes, documentaires en uitgebreide verhandelingen op allerlei websites. Heb je zin in een avondje rabbit hole-en, zoek dan op New World Order en Illuminati. Succes verzekerd.

Op de specifieke personen wilde ik niet verder ingaan. Hoewel interessant en sommige onderwerpen zeker wel een legitieme achtergrond hebben, zijn er teveel zijwegen die afleiden en soms erg speculatief worden. De historie van de Rothschilds en hun bankenemperium is zeker de moeite van het bestuderen waard, want wie de geldstromen beheerst, beheerst de wereld. In dit geval zou je kunnen zeggen dat met hun bankensysteem en de globale dekking en ongrijpbaarheid die zijn wisten te bewerkstelligen, er eind 18e eeuw een begin is gemaakt met de NWO zoals we die nu kennen. De totale controle over geld middels het bankensysteem is een terugkerend item wat onlosmakelijk verbonden is met het uitrollen van een globale agenda. Los van de daadwerkelijke personen achter dit alles, gaat het mij meer over die agenda en wat deze inhoudt voor ons. Want dat er een agenda is, dat is wel zeker. Voordat we daar naartoe gaan, eerst wat broodnodige theorie om de mechanismen rondom de agenda beter te leren herkennen en begrijpen. Want die agenda kan niet zomaar doorgevoerd worden. Dat zou op teveel weerstand stuiten en dus gaat dat volgens bepaalde mechanismen en tactieken.

Uiteenzetting van het internationale bankenkartel van de machtige bankenfamilies met daarin centraal de Rothschild familie. De centrale banken zijn allemaal private banken die niet onder toezicht staan van de overheden. De controle en creatie van geld staat aan de basis van alle macht.

Hegeliaanse dialectiek als katalysator voor meer onderdrukking

Hoe chaotisch de wereld er ook uitziet op dit moment, er wordt op zeker aangestuurd op een transitie of een Great Reset, zoals het World Economic Forum het noemt (daarover later meer). Daar zijn volop directe maar ook veel indirecte aanwijzingen voor, waarbij je in het laatste geval moet leren kijken naar de tactieken die worden gebruikt om bepaalde ideeën op te leggen aan de massa. Vaak wordt er gebruik gemaakt van een versie van de dialectiek van Wilhelm Hegel, de Duitse filosoof die eind 18e begin 19e eeuw leefde. Zijn versie van de these – antithese – synthese wordt tegenwoordig vaak gebruikt om veranderingen door te voeren die op zichzelf op veel weerstand zouden stuiten of als onwenselijk gezien zouden worden. Om die veranderingen toch bij de massa erin te trechteren als ware ze een volvette foie gras gans, creëert men eerst een probleem (these) waardoor er veel angst, protest en een reactie (antithese) komt van de massa richting de leiders. Vervolgens komt dan de laatste stap in de vorm van een (voorgekookte) oplossing (synthese) voor het eerder gecreëerde probleem. Doordat het een in de perceptie ernstig probleem oplost, zal de acceptatie van die oplossing groter zijn. Ook al gaat die oplossing vergezeld van allerlei nadelen en inperkingen van vrijheden van de burgers. The end justifies the means.

Helemaal mooi wordt het wanneer alle drie de aspecten van deze dialectiek zorgvuldig geregisseerd worden, zodat ook de these en antithese een vooraf geregisseerd toneelstukje zijn. Een aantal useful idiots sluiten zich altijd wel aan voor wat extra legitimiteit. Zeker wanneer ze zich daarmee wat extra social credits kunnen toe-eigenen. Maar meestal zijn betaalde handlangers effectiever. Denk hierbij aan de BLM en Antifa protesten van de laatste tijd. Hoewel er wel degelijk maatschappelijke problemen zijn op het gebied van discriminatie op basis van ras en afkomst, is deze recente tegenbeweging een zorgvuldig georkestreerd toneelstukje van een aantal politici en ngo’s; met name de Open Society Foundation van George Soros. De echte onderliggende problemen van racisme en discriminatie worden niet bij de wortels aangepakt en leiden niet tot het oplossen van de issues die de demonstranten zeggen te willen veranderen. In dit geval lijkt de antithese een tussenliggend doel, namelijk ontwrichting van de maatschappij en juist meer raciale spanningen. Dit doet alleen maar vrezen voor de komende ‘oplossing’ hiervan.  

De repressieve tolerantie van Marcuse

Om het toneelstukje van gecreëerde problemen die om een (verregaande) oplossing vragen, legitimiteit te geven, is het nodig dat men de schijn opwerpt dat de discussie hierover openlijk gevoerd kan worden. Zodra men de indruk krijgt dat de discussie wordt gestuurd doordat sommige dissidente stemmen of kritiek niet openlijk gehoord mogen worden, treedt er een vorm van opstand op die niet past in het actie/reactie/oplossing scenario van Hegel. Om de schijn op te houden laat men binnen een specifieke bandbreedte discussie ontstaan en dissidenten opstaan die de voors en tegen bediscussiëren over heersende maatschappelijke issues (these & antithese). Ook de politiek en media zullen zich in deze discussie mengen. Zo kan achteraf altijd gezegd worden dat er een fair maatschappelijk debat heeft plaatsgevonden waar voor- en tegenstanders de kans gehad hebben om hun stem te laten horen. Door tegengeluiden te kanaliseren kun je ze controleren. De Duits-Amerikaanse filosoof Herbert Marcuse (1898-1979) noemde dit repressieve tolerantie. Deze manieren van het beïnvloeden van de massa worden vaak in samenwerking met elkaar gebruikt, alles om te voorkomen dat men door heeft dat men vanaf het begin gemanipuleerd wordt. In de meeste gevallen hebben de media (MSM) hier in toenemende mate een bepalende rol in.

Bijzonder is hier wel dat deze schijn van open discussie de laatste tijd amper meer wordt opgehouden, door het steeds meer openlijk censureren en cancellen van tegengeluiden. Social media platforms als FaceBook, Twitter en ook LinkedIn censureren openlijk content van gebruikers die niet beantwoordt aan gangbare narratieven. Met name andere zienswijzen over de coronacrisis worden tegenwoordig – samen met de mensen die ze posten – gewoon van het platform afgegooid. Dit gebeurt ook naast minder zichtbare vormen van censuur en ondermijning, zoals de zogenaamde shadow ban en sinds kort ook de fact checking. Sowieso zijn de algoritmen van veel social media platforms zo ingericht dat ze een echoput vormen, waardoor je meer van hetzelfde krijgt. Geen balans. Alles voor de clicks. Het feit dat de schijn steeds minder opgehouden wordt en er openlijk censuur wordt gepleegd, is enerzijds verontrustend en anderzijds verhelderend; het is namelijk geen complot meer dat social media platforms niet meer (pretenderen) neutraal (te) zijn en er dus een bepaalde agenda dienen.

Beiroet, de piñata van het Midden-Oosten

Beiroet 2010 (own picture)

Bijna 35 jaar nadat de burgeroorlog hier losbarstte in de Battle of the Hotels, droeg het oude Holiday Inn hier in 2010 hier nog de schade van (eigen foto, 2010, JTMN).

De grote ontploffing in de haven van Beiroet van ruim een week geleden, heeft de donkere onderbuik van Libanon weer bloot gelegd. Met alle klappen die deze stad te verduren heeft gehad, lijkt het wel de piñata van het Midden-Oosten. Dit land, wat al decennialang geteisterd wordt door oorlogen, economische sancties, regime changes, overheidscorruptie en continue dreiging van geweld en aanslagen in een gebied wat een letterlijk kruitvat is, lijkt met dit ongeluk weer af te glijden naar de afgrond. En was het wel een ongeluk? En wie zijn nu uiteindelijk verantwoordelijk voor deze tragedie die ruim 300.000 inwoners van de stad dakloos maakte en ruim 220 doden te betreuren gaf? De implicaties van de ontploffing lijken ook grote geopolitieke schokgolven af te geven.

De ontploffing werd direct door politici en media in Amerika, Israël en de rest van het Westen gelinkt aan een mogelijke wapenopslag van Hezbollah. Het opgeslagen ammoniumnitraat zou mogelijk voor bommen zijn en niet het enige zijn wat in de haven van Beiroet lag. Ook de zittende regering kreeg het voor de kiezen en premier Hassan Diab trad afgelopen maandag af na (spontane??) felle protesten van Libanezen. Hij gaf als reden dat hij de ‘systemische corruptie’ en nalatigheid – die uiteindelijk geleid zouden hebben tot de explosie – binnen de regering niet meer onder controle kreeg.

Geen raar excuus, want verlammende overheidscorruptie en Libanon gaan al lang hand in hand. Het sinds de jaren ’90 gevoerde neoliberale beleid van het kapot privatiseren en uithollen van economie en overheid ten gunste van een überrijke bovenklasse, heeft diepe sporen nagelaten in de ooit zo machtige handelsnatie van weleer. Daar bovenop komen de onmenselijke en onwettige economische sancties van de VS overheen die het land compleet lamleggen. Niet alleen om Hezbollah uit te roken, maar ook om de toevoer van goederen richting het geplaagde Syrië stil te leggen. Met een inflatie van 80%, dagelijkse black-outs van soms wel 20 uur en een werkeloosheid van 40% werd de middenklasse compleet weggevaagd. De ontploffing van de haven was de coup de grâce, want 80% van de nationale import ging via die haven. En aangezien Libanon amper zelf produceert en leeft van de import (ook weer 80% van alle goederen wordt geïmporteerd) is de ramp voor het land hiermee compleet.

Sommigen legden het onvermogen van de overheid ook uit als het oogluikend toestaan van het vogelvrije handelen van Hezbollah binnen Libanon (Hezbollah zou illegaal wapens opslaan vlak bij bewoonde gebieden – dit is nonsens, want Hezbollah controleert de haven niet). Volgens het Westen is Hezbollah een terroristische organisatie, dat terwijl ze een democratisch verkozen politieke tak hebben die gewoon deel uit maakt van de regering. Daarover later meer.

De aanblijvende veenbrand van het Midden-Oosten

De explosie legt opeens veel meer bloot in Libanon en de omliggende regio. Al decennialang staat dit – overigens prachtige – deel van de wereld in brand. Niet in de laatste plaats door de neokoloniale politiek van de VS samen met Engeland en Frankrijk en met als haar belangrijkste speerpunt in de regio beschermeling Israël. Bekend is dat de VS zich na WOII tot doel heeft gesteld de regio onder Amerikaanse controle te brengen. De redenen hiervoor zijn complex en omvangrijk, maar hebben onder meer te maken met de toegang tot makkelijk te raffineren olie en de pijpleiding infrastructuur, het inperken van de invloedssfeer van de Rusland (destijds de Sovjet Unie) en het beschermen van Israël. Eerder probeerde men dat al het aloude en beproefde concept van revoluties en het inbrengen van zetbazen, zoals destijds met de Shah van Iran, waarbij de democratisch verkozen Mohammad Mosaddeq met hulp van de CIA in 1953 gewipt werd. Het verdient aanbeveling de modus operandi van deze regime change door te nemen, want dit concept wordt nog steeds in veel delen van de wereld toegepast. De verschillende recente Arabische lentes zijn daar het bewijs van. In 2007 legde de Amerikaanse generaal Wesley Clark al uit dat de VS zich in 2001 tot doel had gesteld om in de grote regio 7 landen in 5 jaar omver te werpen. Die getallen kloppen anno nu niet meer, maar de VS is een heel eind gekomen. Op het lijstje ontbraken alleen nog Libanon en Iran. De definitieve stappen tot die twee lijken inmiddels genomen.

Hier het interview waar Wesley Clark op bijna achteloze wijze vertelt hoe de beslissing tot stand kwam om Irak binnen te vallen. In de andere landen zijn regime changes volbracht of onderweg. Libanon stond ook op die lijst.

Aanval of accident waiting to happen?

Veel discussie over social media gaat over het feit of de explosie in de haven van Beiroet nu een noodlottig ongeluk was of toch een gerichte aanval van buitenaf. Trump was vrij snel en duidelijk daarover: het was een aanval. Details gaf hij niet, en hij trok zijn keutel later wat in. Vanuit Beiroet kwam geluiden en beelden dat er meerdere explosies waren en dat er vliegtuigen rondcirkelden vlak voor de explosie. Nu is dat laatste niet heel bijzonder in Libanon, want Israël vliegt er dagelijks overheen met haar F16’s en drones. Ook vanuit Israëlische kant komen kritische geluiden; de progressieve blogger Richard Silverstein zegt een bron te hebben die verzekert dat Israël achter de aanval zat (hij gaat wel uit van een nabij gelegen Hezbollah cache). De Israëlische krant Haaretz voegt daar een snijdende portie sarcasme aan toe. Het zou zeker niet de eerst keer zijn dat Israël iets dergelijks doet – zie ook de genocidepraktijken in Gaza en de West Bank. Daarbij had Israël de haven van Beiroet al jaren op de korrel wegens vermeende wapenopslag van Hezbollah.

Als het een aanslag was, dan lopen de meningen over de modus operandi nogal uiteen. Sommigen spreken over een zogenaamde tactical mini-nuke of een nieuw wapen van Israël. Sommigen gaan zelfs zo ver te beweren dat de vermoorde president Rafik Hariri ook door een speciaal soort bom omgebracht zou zijn. In dit geval van Duitse makelij. De precieze omstandigheden rondom Hariri’s aanslag in 2005 zijn nog steeds controversieel en betwist. Eigenlijk zou deze maand bekend worden of de vier Hezbollah mannen die hiervoor aangeklaagd zijn, ook daadwerkelijk schuldig bevonden zullen worden. Uitspraakdatum staat nu op 18 augustus.

Andere bronnen reppen over conventionele aanvallen met vliegtuigen of zelf ter plaatse op de grond, waarbij men het aanwezige ammoniumnitraat bewust liet ontploffen. Hoe dan ook, zolang er geen onafhankelijk onderzoek gedaan wordt, is het onmogelijk de m.o. te achterhalen en wie er achter gezeten zou hebben. Maar nu gaan er stemmen op dat de haven overlopen wordt door Franse en Britse militairen die zogenaamd humanitaire hulp bieden middels oorlogsbodems…

Hezbollah in het nauw… next step Iran!

De VS en Israël waren er snel bij om Hezbollah medeplichtig te maken aan de explosie. Zoals gezegd zouden zij daar een geheime cache van wapens hebben opgeslagen. Maar die roddel is onzin, aangezien zij in de haven van Beiroet geen enkel poot aan de grond hebben en dit niet ongezien hadden kunnen doen. Hezbollah is de doorn in de voet van Israël en de paramilitaire organisatie die militair weerstand biedt aan de annexatiepolitiek van Israël. Daar waar Hezbollah door het Westen als een terroristische organisatie wordt gezien, denken de meeste Libanezen en sommige Arabische buurlanden daar anders over. Hezbollah is van origine een verzetsbeweging die met steun van Syrië en Iran (en indirect Rusland) al decennialang weerstand biedt aan Israël. En in gebieden waar de impotente regering van Libanon haar burgers in de steek liet, verzorgde Hezbollah de basisvoorzieningen zoals water, elektriciteit, voedsel en scholing. Naast een militaire tak kent Hezbollah ook een politieke, die dus ook deel uitmaakt van de nationale regering. Inmiddels ook enigszins ingekapseld door de endemische corruptie, maar nog steeds het minst corrupt van allemaal. Iemands vrijheidsstrijder is een andere persoon zijn terrorist, luidt een gezegde.

Beiroet 2010 (own picture)

Hoewel de oorlogshandelingen in Beiroet al bijna 20 jaar geleden waren, droegen in 2010 nog veel gebouwen in de hoofdstad de littekens van de gruwelijke burgeroorlog (eigen foto, 2010, JTMN).

Door Hezbollah te linken aan het ongeluk, wil men de bevolking tegen de verzetsbeweging opzetten. Zonder lokale steun wordt het moeilijk om nog te opereren tegen Israël en kan de IDF gewoon binnen marcheren, al dan niet ondersteund door de al aanwezige geallieerde stoottroepen in Beiroet. Dat zou de weg vrij maken voor een meerfronten oorlog tegen Iran, waarbij Israël misschien wel haar nucleaire spieren kan laten rollen. En dan lijkt de westerse hegemonie in het gebied weer hersteld en de profetie van generaal Clark bewaarheid. Geopolitiek een zet van groot belang, voor een regio de zoveelste ramp in wording. De failed state tactiek, beginnend met ngo’s en geplante insurgents (huurlingen met een zogenaamde politieke of religieuze ‘kleur’) en openlijk militair gesteund door hun westerse broodheren, zorgt dat getroffen landen terug naar de steentijd worden geblazen. Kijk naar Afghanistan, Irak en Libië. De laatste twee waren goed ontwikkelde landen in de Arabische wereld met een relatief hoge levensstandaard voor hun burgers. Nu broedplaatsen voor terroristenlegers, mensenhandel, orgaanhandel en algehele hell holes.

Beiroet 2010 (own picture)

Men zou bijna vergeten dat naast alle ellende die deze stad trof, ze ook prachtige kanten kent en ooit aan de basis stond van de klassieke beschavingen samen met de steden Sydon, Tyrus en Baalbek (eigen foto 2010, JTMN).

Ondertussen bewijzen de Westerse naties politiekcorrecte lippendienst door steun te vragen voor de getroffen bevolking. Eerder hoorde je ze nooit toen Libanon al aan de rand van de afgrond stond en langzaam werd gewurgd door de sancties van de VS. En steun is vaak één van de tactieken om vrij toegang te krijgen tot landen die daar doorgaans niet op zitten te wachten. Weer een soevereine natie op de knieën gebracht.

Het vrije denken en de media – Deel 2

Propaganda en newspeak

In het eerste deel lazen we over de grondbeginselen van goede journalistiek en eerdere voorbeelden van propaganda en censuur. Ook een paar recente voorbeelden van bewuste manipulatie van nieuws en het gevaar van het eenzijdig belichten van bepaalde zaken. Toch blijft het moeilijk om kwaliteitsjournalistiek te onderscheiden van eenzijdige propaganda.

Bellingcat

Een levend voorbeeld hiervan is Bellingcat. Bellingcat is een online onderzoekscollectief dat door de Engelsman Elliot Higgins is opgericht als een bliksem bij heldere hemel op 15 juli 2014 met een enorm budget. Dit geld was voor het grootste deel afkomstig van de non governmental organisation (ngo) “Open Society” van George Soros. Tot 15 juli 2014 had Elliot Higgins een blog onder de naam Brown Moses waarin hij verslag deed van de oorlog in Syrië. Dit verslag deed hij op een specifieke en eenzijdige manier waarin de regering Assad beschuldigd werd van allerlei misstanden. De werkelijke achtergrond van die vreselijke oorlog, die nog altijd voort woedt, werd achterwege gelaten. Deze oorlog verdient een separaat artikel, waardoor er hier niet te ver over uit wordt gewijd.

De reden waarom de datum van oprichting hier wordt genoemd, heeft te maken met de omstandigheden waaronder Bellingcat werd opgericht. Enerzijds met veel geld, anderzijds met een opvallende timing: twee dagen voordat de MH17-ramp plaatsvond op 17 juli 2014. Direct na deze ramp, waar eveneens boeken over te schrijven zijn, publiceerde Bellingcat stelselmatig vondsten die de westerse narratief ondersteunden. De separatisten in Oost-Oekraïne hadden de MH17 met een BUK-raket neergehaald. Audio- en videomateriaal dat later gemanipuleerd bleek en van dubieuze afkomst was (namelijk van de Oekraïense geheime dienst SBU) werd als bron gebruikt. Telefoontaps van separatisten die bewerkt waren en voorzien van verkeerde data, dienden eveneens als bron om de separatisten als schuldige aan te wijzen. Nu is iedereen uiteraard vrij om te bloggen wat hij of zij wilt, maar wat er vervolgens gebeurde in onze media was zeer opmerkelijk. Iets dat wij als lezend publiek niet eerder hadden gezien in dit tijdperk. Onze MSM namen de onderzoeken en conclusies van Bellingcat vrijwel ongefilterd over in de ‘kwaliteitskranten’.

Niet alleen werden de conclusies overgenomen waarin grove aantijgingen stonden – terwijl er nog een onderzoek moest worden opgestart naar de toedracht – maar ook hun bron werd bewierookt. Bellingcat was “online investigative journalism van het hoogste niveau”. In 2019 kreeg Bellingcat zelfs de in de journalistieke wereld prestigieuze Machiavelliprijs. Op zijn zachtst gezegd dubieus, omdat Bellingcat er meerdere malen vreselijk naast zat, en dat was ten tijde van die uitreiking al bekend. Bellingcat werd op deze manier geïnstitutionaliseerd. Mensen waren gewend aan de bron en hierdoor impliciet geaccrediteerd. Als de MSM iets publiceerde met als bron Bellingcat, dan zat het wel goed. Wie echter zijn eigen onderzoek doet naar Bellingcat, weet inmiddels dat dit een propagandamachine is die bulkt van de leugens. Maar daar gaat het hier niet om, het gaat om de institutionalisering van een nieuwe, beïnvloedbare bron. Een bron voor propaganda die volledig naar de hand is gezet.

Een ander voorbeeld heeft eveneens te maken met de oorlog in Syrië. Ook hier heeft Bellingcat een uiterst dubieuze rol gespeeld in onder andere het OPCW-schandaal. Direct nadat de klokkenluiders met hun verhaal naar buiten kwamen, publiceerde Bellingcat een artikel waarin karaktermoord op de klokkenluiders werd gepleegd, en hun rol in het gifgasonderzoek geminimaliseerd. Kort daarna verschenen nieuwe OPCW-documenten die het Bellingcatverhaal volledig onderuithaalden, maar dit is echter niet het voorbeeld waar het nu om gaat.

The White Helmets

The White Helmets was voor de oorlog in Syrië een civiele hulpeenheid die verspreid over Syrië humanitaire steun boden aan de bevolking. Ze waren over het algemeen slecht geëquipeerd en droegen bovendien in werkelijkheid geen witte, maar rode helmen. Toen de gewapende jihadisten groeperingen moordend en plunderend door Syrië trokken, vond er een systematische genocide plaats. Het kalifaat moest worden gesticht door verschillende Al Qaeda en ISIS gelieerde stammen. Deze jihadisten zijn bewapend, getraind en gefinancierd door westerse mogendheden, waaronder Nederland. De werkwijze van deze jihadisten was bij binnenkomst van een nieuw dorp om eerst de politie en lokaal bestuur uit te schakelen. Vervolgens werden de kelen doorgesneden van de echte White Helmets (die met de rode helmen), en namen de jihadisten hun intrek in hun bureau en namen het materieel over. De nieuwe White Helmets werden, eveneens door het westen gefinancierd, in nieuwe kleding gestoken, waaronder de bekende witte helmen.

Onhutsende reportage door de fantastische Carla Ortiz die laat zien dat de White Helmets in Syrië een verlengde waren van ISIS en Al Nusra (Al Qaeda).

Deze Al Qaeda White Helmets zijn zonder uitzondering jihadisten, met als uitzondering dat zij ook een mediatraining hadden gevolgd. Zij hadden een taak, een specifieke functie: videoverslag doen vanuit door Al Qaeda gecontroleerd gebied van alle slachtoffers die werden gemaakt door het regeringsleger van Assad of door de Russen die Assad te hulp waren geschoten om de terroristen te verdrijven. De filmpjes met telkens dezelfde figuranten op dezelfde manier geschminkt en zelfs dezelfde lijken van waarschijnlijk de oorspronkelijke bewoners vonden hun weg naar ons acht uur journaal. De foto’s waarin een White Helmet met een babylijkje wegrende stonden op de voorpagina’s van onze kranten. Daarbij vergezeld van een verslag dat vanuit Al Qaeda-gebied was verstuurd naar het Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten (SOHR). Een Brits mediakanaal uit het Britse Coventry, gerund door een ex-lingerieverkoper en veroordeelde jihadist die klaarblijkelijk vertrouwen had van al onze media. Alle verslagen van de gebeurtenissen in Syrië die door het SOHR werden verspreid, zijn ongefilterd als waarheid in onze pers gekomen. Ook hier speelde Bellingcat veelal een ondersteunende rol door met een pseudo-onderzoek de gebeurtenissen te bevestigen.

Aleppo, Syrië - privéfoto

Aleppo, Syrië in betere dagen (2010, eigen foto door JOATMON)

De vraagtekens bij deze informatiestromen kwamen, mede door onderzoek dat is gedaan door buitenlandse journalisten, uit bij deze bron en later ook bij de White Helmets zelf. Deze constructie van White Helmets-SOHR-MSM moest geaccrediteerd worden, maar hoe? Dit is mede gedaan door een Netflix documentaire over The White Helmets te maken en alsof dat nog niet genoeg was, werd deze propagandafilm nog bekroond met een Oscar. Zo zijn de White Helmets en SOHR geïnstitutionaliseerd als bron voor onze media. Zij gebruiken deze bronnen nog tot op de dag van vandaag.

Zo zijn er nog meer voorbeelden te behandelen die op zichzelf zoals gezegd een eigen verhaal verdienen. Ook de financiële stromen die erachter steken zijn interessant, maar voor nu is het genoeg om de constructies en het institutionaliseren van bronnen te behandelen. De MSM hebben over diverse onderwerpen, en daarmee eigenlijk in het algemeen, het vertrouwen in de neutraliteit van hun berichtgeving verspeeld. Je kunt er eenvoudigweg niet van op aan dat je een objectief verhaal voorgeschoteld krijgt. In toenemende mate is merkbaar dat mensen aan eigen nieuwsgaring doen door internationale en alternatieve media te lezen. Daarnaast vormen social media platforms zoals Twitter (al dan niet gecensureerd) een rijke bron aan informatie waarnaar verwezen wordt. De vraag of wij in Nederland (en waarschijnlijk West-Europa) een censuur- en propaganda mechanisme hebben, staat niet meer ter discussie. Dat is er. Punt. Dat deze zorgvuldig is georganiseerd, lijdt ook geen enkele twijfel. Dan rest er nog de vraag welke agenda dit dient. Hier zou ik per onderwerp een artikel aan moeten wijden. De hoofdlijnen en grote gemene delers worden dan wel zichtbaar. De specifieke doelen per thema zullen in nuances afwijken.

Moraal van het verhaal: informeer jezelf vanuit diverse bronnen. Don’t believe the hype.
Klik hier voor Deel 1

Het vrije denken en de media – Deel 1

Media & propaganda

De media en journalistiek hebben in een democratie zoals die waarin wij leven een essentiële rol. Het is de controlerende en validerende macht van onze politiek en instituties. Die rol is ze van oudsher toegedicht en hebben ze in bepaalde perioden in de moderne geschiedenis ook verdienstelijk vervuld. Hiermee heeft de Main Stream Media (MSM) een zeer belangrijk aspect verworven, namelijk het vertrouwen van de burger dat ze van de juiste informatie voorzien worden. Een journalist heeft een onderzoeksplicht, past alle in de opleiding geleerde normen toe zoals hoor en wederhoor. En bovenal: werkt kritische vraagstukken uit. Kritische vraagstukken die leiden tot meer inzicht op een onbevangen waarheid. Dit alles voor de lezer zodat deze er op kan vertrouwen dat zijn beeldvorming juist is. Of in ieder geval evenwichtig zodat die zelf het juiste beeld kan vormen.

Op de middelbare school heeft de grote meerderheid van de Nederlandse bevolking tijdens de geschiedenislessen geleerd welke kenmerken bij een totalitair regime horen als het gaat om het informeren van de bevolking, te weten censuur en propaganda. Censuur onttrekt essentiële informatie aan de lezer om een bepaald beeld te vormen van een situatie of standpunt. Propaganda versterkt een bepaalde narratief (een samenhangend verhaal om politieke ideeën overtuigend te presenteren), veelal door middel van halve waarheden of leugens. Het is een zeer beknopte samenvatting van de twee termen, maar voor nu is de essentie die ik wil benadrukken dat zij een belangrijke functie vervullen in het vormen van de perceptie van de lezer.

De nazi’s als grondleggers van massapropaganda

Joseph Goebbels, misschien wel de bekendste propagandaminister uit de geschiedenis, had een essentiële rol in de opkomst van nazi-Duitsland onder Adolf Hitler. In een tijdperk waarin het aantal informatiekanalen waardoor de burger zich kon laten informeren nog zeer beperkt was. Er waren congressen, de radio, bioscopen en de kranten, waarbij de kranten veel meer tijd hadden om artikelen te publiceren dan in de huidige tijd. Goebbels liet iedere maandag de redacteuren van de grote kranten op zijn ministerie bijeenkomen om zorgvuldig de berichtgeving qua vorm en inhoud door te spreken. Berichten over de collectieve vijanden werden doorgenomen, de positieve berichten over het Hitler regime en het nieuws van de oorlogsfronten werd gekleurd. Kortom, uitsluitend berichten die de narratief ondersteunden mochten worden gepubliceerd.

Jüde Suß, een van de meest controversiële propagandafilms ooit. Gemaakt in opdracht van opper-nazi Joseph Goebbels. De nazi’s waren enorm bedreven in het gebruiken van film voor hun propaganda.

Propaganda- en censuurmechanismen waren in de oude tijden minder complex dan ze tegenwoordig zijn. Momenteel leven wij in een tijdperk waarin de informatiebehoefte van de gemiddelde burger groot is, en het nieuws zijn weg in een zeer hoog tempo haar weg vindt naar het publiek. Kranten verliezen terrein door een alsmaar afnemende oplage, waarschijnlijk mede doordat het nieuws al door de burger is geoogst voordat de inkt droog is. Nieuwe mediakanalen zoals social media, RSS-feeds, maar ook de 24-uurs nieuwszenders zorgen voor een continue stroom aan informatie over wereldgebeurtenissen. Naast het “instant news”, is er nog altijd een behoefte aan journalistiek, waarvoor men kan terugvallen op journalistieke stukken in de kwaliteitsmedia die van oudsher nog een zeker vertrouwen genieten bij de lezers. De vorm waarin laat ik hierbij in het midden. Of dit nu papier of een online versie van kwaliteitskrant (what’s in a name) is, of een actualiteitenrubriek op de televisie. Men vertrouwt op onafhankelijke journalistiek en hier horen merknamen bij. NRC, Volkskrant, Trouw, NOS, Algemeen Dagblad, Parool, et cetera.

Zonder dat ik door het voorgaande de indruk wil wekken dat wij momenteel in een totalitair regime leven, is de kritische lezer van de Nederlandse media in de afgelopen jaren wellicht een aantal zaken opgevallen. Over bepaalde onderwerpen zijn de media vrijwel zonder uitzondering eensgezind in de berichtgeving. Over andere onderwerpen waarvan je zou verwachten dat deze op zijn minst nieuwswaardig zijn, nemen wij een collectieve zwijgzaamheid waar.

Onderwerpen als Rusland, Syrië, klimaatverandering, MH17, Trump en Corona worden door de MSM op vrijwel dezelfde manier beschreven in termen van goed en kwaad. Bijvoorbeeld het politiek brisante onderwerp zoals het vervalsen van een door forensisch experts opgestelde OPCW-rapportage over een vermeende gifgasaanval in Douma (Syrië) door het eigen management van het OPCW. Op basis van dit vervalste rapport vuurde de VS circa 40 kruisraketten op Syrië af. Compleet onrechtmatig en op basis van bewust vervalste informatie. Hierover is geen letter geschreven in onze mainstream media. Zelfs niet nadat twee van de betreffende forensisch experts van het OPCW als klokkenluiders een verklaring hierover aflegden middels een Youtube video.

Nadat de klokkenluider van het OPCW naar voren kwam, bevestigde emeritus MIT professor Theodore Postol in 2019 dat ook hij twijfelde aan het verhaal van het gebruik van chemische wapens door het regime van Assad.

Een ander voorbeeld van het doodzwijgen door onze MSM is Obamagate . Aan het eind van zijn presidentstermijn liet de Obama-administratie zijn politieke opponenten georganiseerd observeren door de FBI en NSA. Dit werd gedaan op basis van een rapport dat werd opgesteld door een freelance onderzoeker (Steele) in opdracht van en betaald door de democratische partij waar Obama uiteraard zelf lid van was. Het afluisteren en observeren van politieke opponenten is gebruikelijk in de VS, echter worden de namen van de betrokkenen altijd “gemaskt” ofwel vervangen door “*”. Het unmasken van namen mag uitsluitend door middel van een FISA warrant dat door een rechter moet worden goedgekeurd.

Deze goedkeuring vond echter plaats op valse gronden, namelijk een niet onderbouwd rapport dat was opgesteld door Steele. Daarnaast werden deze ge-unmaskte namen naar de media gelekt en zo verschenen de namen van onder andere de toekomstige veiligheidsadviseur van Trump, generaal Flynn, in The Washington Post en The New York Times. Ondertussen was er een grootschalig media offensief in gang tegen de toekomstige president en zijn campagneteam waarin Russische beïnvloeding van de verkiezingen werd gesuggereerd. Iets dat nooit bewezen werd en daarmee ongegrond verklaard. Obamagate is een politieke rel van minimaal de orde van grootte van het Watergate schandaal waar de geheime diensten en justitie als wapen zijn ingezet door een zittende president tegen zijn mogelijke opvolger en politieke opponent.

Wat deze twee voorbeelden gemeen hebben, is dat zij exemplarisch(?) zijn voor een narratief die onze MSM ogenschijnlijk onvoorwaardelijk steunt zonder beide kanten te belichten. Het Assad regime moet in een kwaad daglicht blijven door de indruk te wekken dat hij gifgas gebruikt tegen zijn eigen bevolking. En de Obama administratie – en daarmee de democraten – moeten voor de volgende presidentverkiezingen positief geprofileerd worden. Daarnaast diende het verhaal van Russische inmenging nog een tweede doel, namelijk het in een kwaad daglicht stellen van Rusland alsof zij de Amerikaanse presidentsverkiezingen hadden beïnvloed. Zelfs de bijvangst was van belang: Contact met Rusland onderhouden is een doodzonde.

Constructies en institutionalisering.

Het afbrokkelen van het vertrouwen in neutrale berichtgeving is al enkele jaren gaande. Wanneer dit precies begon, is mij niet bekend, maar met de opkomst van nieuwe persoonlijke apparaten als iPad en smartphone waarbij alternatieve bronnen onder de vingers zitten bij een heleboel mensen, heeft het vertrouwen in de loop der jaren een aantal deuken opgelopen. Mensen zijn kritischer en traceren de bronnen steeds vaker omdat deze ook toegankelijk zijn. De grote onderwerpen zoals hiervoor genoemd, hebben steun nodig. Er is een bron nodig die onbekend is voor het publiek, maar wel betrouwbaar genoeg oogt voor de MSM om berichtgeving op te baseren. Zo’n bron moet wel binnen afzienbare tijd tractie krijgen bij het grote publiek om betrouwbaar over te komen. Deze bron moet enerzijds binnen de invloedsferen van de schrijvers van de narratieven blijven, en anderzijds moeten deze bronnen als officieel en betrouwbaar worden aangemerkt. Hiermee winnen zowel de MSM als de bron zelf vertrouwen. Want daar draait het immers om: vertrouwen.

Klik hier voor Deel 2

Koude oorlog 3.0

Vroeger hadden we andere angsten dan nu: niet jihad terroristen en gehypte virussen waren de boosdoener, maar de Russen. De Koude Oorlog was een zorgvuldig georchestreerde patstelling tussen Oost en West met een continue atoomdreiging boven de hoofden van de mensen. Na de Glasnost en Perestrojka van Gorbatsjov en de verbrokkeling van de Sovjet-Unie, was Het Rode Gevaar opeens een stuk minder dreigend. Maar als het aan onze MSM ligt richten we onze pijlen toch weer op Rusland. Zeker nu Vladimir Putin zijn heerschappij tot 2036 veilig lijkt te stellen. Een Koude Oorlog 3.0 dus. Een enorm gevaar voor ons land als je deze dame op de NPO radio moet geloven. Afgrijselijk eenzijdig, kinderachtig en neerbuigend zonder enige inhoudelijke tegenspraak van de radio hosts. Zo serieus neemt de MSM haar luisteraars dus.

Wie claimt dat Putin een leider is die niet met ijzeren hand regeert en nooit hard heeft ingegrepen in bepaalde kwesties, is blind. Sterker nog, iemand die beweert dat je een enorm land dat zo divers is eenvoudig kunt regeren zonder dat het verder uit elkaar dondert, is naïef. Na de implosie van de Sovjet-Unie lag de zorg met name bij alle kleine splinterstaatjes die ontstonden. Niet alleen omdat ze soms gerund werden door totale dictators, maar met name door het atoompotentieel wat er nog lag opgeslagen. Maar sinds die implosie zijn excessen door ‘rogue states’ uitgebleven. Nog een angst die geen bewaarheid is geworden. Daarnaast dreigt buitenlandse inmenging altijd aan de horizon door ‘Arabische lente’-achtige acties door Amerika of aan hen gelieerde ngo’s. Een Balkaniseringstactiek die al heel vaak is ondernomen.

What about Mike Pompeo..?

Als je de westerse MSM erop naslaat, dan staat Putin alleen voor 20 jaar onderdrukking en dictatuur. Russische media laat daar een ander beeld over zien, maar is natuurlijk compleet gecontroleerd volgens diezelfde westerse media. Waar helemaal niet naar wordt gekeken is de positie van Putin op de mondiale politiek en hoe gematigd die is vergeleken bij zijn Amerikaanse tegenstrevers. Rusland gaf uiteindelijk de doorslag in het verwijderen van de ISIS in Syrië, terwijl de Amerikanen deze terroristen juist in het zadel hielpen én hielden. Maar geen enkel woord van de MSM over het feit dat de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Mike Pompeo een hardcore evangelist is die oprecht gelooft in een Bijbelse apocalyptische “eind der tijden” verlossing van de wereld. Zijn invloed op de wereldpolitiek is vele malen schadelijker dan die van drie Putins bij elkaar. Een gevaarlijke gek die steeds gekker wordt. Maar daar hoor je de MSM niet over.